برآورد و پهنهبندی عامل فرسایشپذیری خاک درحوضه آبخیز علیآباد رودبار، استان گیلان
نویسندگان
1 هیات علمی، گروه علوم و مهندسی خاک، دانشگاه گیلان
2 عضو هیئت علمی گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه تهران
3 استادیار دانشگاه گیلان
4 دانش آموخته گروه علوم و مهندسی خاک، دانشکده علوم کشاورزی، دانشگاه گیلان، رشت، ایران
doi
10.30466/asr.2024.121429چکیده
فرسایش خاک در مناطق بالادست، نقش مهمی در ورود رسوبات به سدها دارد. تجمع رسوبات موجب کاهش عمر مفید سد، مشکلات زیستمحیطی و تشدید سیلاب میشود. میزان فرسایش علاوه بر اقلیم، توپوگرافی، پوشش گیاهی و مدیریت اراضی به خصوصیات خاک و فرسایشپذیری آن نیز بستگی دارد. در این پژوهش، عامل فرسایشپذیری خاک و همچنین توزیع مکانی آن در بخشی از حوضه آبخیز علیآباد رودبار در بالادست سد سفیدرود، با استفاده از توابع انتقالی مختلف شامل KUSLE، KEPIC و KDg بررسی شد. نمونههای خاک از عمق صفر تا 10 سانتیمتری برداشته و توزیع اندازه ذرات اولیه خاک، میزان کربن آلی و پایداری خاکدانهها اندازهگیری شد. عامل فرسایشپذیری معادله جهانی هدررفت خاک (KUSLE)به دو شکل با و بدون کدهای ساختمان و نفوذپذیری محاسبه و به ترتیب KUSLEi و KUSLEf نامیده شدند. نتایج نشان داد که خاکهای موردمطالعه عمدتاً دارای بافت سبک بوده و KUSLEi در دامنه 011/0 تا 040/0 تنساعت بر مگاژول میلیمتر برآورد گردید. کمترین عاملفرسایشپذیری به KDg تعلق داشت که به طور معنیدار کمتر از عامل فرسایشپذیری محاسبهشده با سایر توابع انتقالی بود. تمامی عوامل فرسایشپذیری محاسبهشده دارای همبستگی معنیدار منفی با میانگین وزنی قطر خاکدانه بودند که KUSLEi و KDg بهترتیب بیشترین و کمترین همبستگی با MWD را داشتند. تمام عاملهای فرسایشپذیری دارای وابستگی مکانی از درجه متوسط بودند اما KUSLEi وابستگی مکانی قوی را نشان داد. بنابراین در مجموع میتوان نتیجه گرفت که نقشه پهنهبندی KUSLEi ، تهیهشده توسط روش کریجینگ، میتواند شاخص مناسبی از فرسایشپذیری خاکهای منطقه موردمطالعه باشد