تاثیر غنیسازی کمپوست کاه گندم با اوره و استرپتومایسس بر فاکتورهای فیزیکوشیمیایی کمپوست
نویسندگان
1 گروه علوم و مهندسی خاک، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
2 گروه علوم باغبانی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
3 بیولوژی و بیوتکنولوژی خاک استادیار علوم خاک گرگان
4 گروه علوم و مهندسی خاک داشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
5 دانشیار علوم خاک گرگان
doi
10.30466/asr.2023.121394چکیده
افزودن نیتروژن، اندازه ذرات و تیمار میکروبی از عوامل مهم در تولید کمپوست رسیده میباشند. لذا هدف از این پژوهش، بررسی برخی پارامترهای فیزیکی، شیمیایی و محتوای عناصر غذایی در کمپوست کاه گندم غنی شده با اوره و استرپتومایسس بود. آزمایش انکوباسیون در قالب طرح کامل تصادفی بر مبنای زمان به منظور بررسی اثر غنیسازی کمپوست با استرپتومایسس و اوره بر فراهمی عناصر کم مصرف، pH، EC، C/N، شاخص هوموسی شدن کمپوست (نسبت E4/E6)، دما، تغییرات رطوبت و وزن خاکستر با سه تیمار شامل: اندازه بقایای گندم (R0 (<1)، R1 (1-2) و R2 (2-4 سانتیمتر))، سه سطح استرپتومایسس (S0 (0)، S1 (5/0) و S2 (5 درصد)) و سه سطح اوره (U0 (0)، U1 (05/8) و U2 (1/16 گرم بر کیلوگرم)) در سه تکرار طراحی و اجرا گردید. پارامترها در زمانهای مختلف طی 90 روز انکوباسیون اندازهگیری شدند. افزایش سریع دما در تیمار کمپوست غنی شده با اوره و استرپتومایسس در بازه زمانی کوتاهتری نسبت به تیمار شاهد رخ داد. مقدار pH در تمامی تیمارها در طی 20 روز اول انکوباسیون روندی کاهشی داشته و سپس افزایش یافت. شاخص هوموسی شدن نیز در کمپوستهای تیمارشده و شاهد پس از 90 روز انکوباسیون کاهش یافت. نسبت C:N در اثر فرآیند کمپوست شده به طور چشمگیری کاهش یافت. به طور کلی، غنیسازی کمپوست با اوره یا استرپتومایسس منجر به افزایش محتوای عناصر غذایی شد. هر چند که مقادیر عناصر غذایی در کمپوست تیمار شده با استرپتومایسس و اوره بیشتر از سایر تیمارها بود. نتایج ما نشان داد که کاربرد توام جدایه استرپتومایسس و اوره پتانسیل استفاده در فرآیند کمپوست و در نتیجه بهبود ویژگیهای خاک را بهتر از کمپوست تیمار نشده، دارد. هر چند که برای اثبات این پتانسیل، استفاده از این تیمار درفرآیند کمپوست کردن در مقیاس بزرگ ضروری است.