ارزیابی اثر محافظتی روغن ماهی در برابر سمیت ناشی از هیپوکسی دوران بارداری بر هیستومورفومتری جفت موش صحرایی

نویسندگان

1 دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

2 گروه علوم پایه، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

3 گروه علوم پایه، بخش آناتومی و جنین‌شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران. مرکز تحقیقات سلول‌های بنیادی

4 گروه علوم پایه، بخش آناتومی و جنین‌شناسی، دانشکده دامپزشکی، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران.

doi
10.22034/jar.2023.2326
چکیده

هیپوکسی در دوران بارداری باعث ایجاد آسیب به سلول‌های تروفوبلاست جفت می‌شود که می‌تواند بر سازگاری مادر با بارداری و سلامت جنین تأثیر منفی بگذارد. روغن ماهی با خواص آنتی‌اکسیدانی خود از اختلالات جنینی در دوران بارداری جلوگیری می‌کند. این مطالعه به منظور تعیین تأثیر روغن ماهی بر تغییرات هیستومورفومتریک جفت ناشی از هیپوکسی دوران بارداری در موش صحرایی انجام شد. در این مطالعه تجربی، 24 موش صحرایی ماده باردار نژاد ویستار به 4 گروه کنترل، هیپوکسی، روغن ماهی (1 میلی‌لیتر بر کیلوگرم) و هیپوکسی+روغن ماهی تقسیم شدند. مدل هیپوکسی بین روزهای 6 تا 15 بارداری ایجاد شد و روغن ماهی از طریق گاواژ تجویز شد. در روز بیست بارداری، بررسی‌های مورفومتریک جفت شامل وزن، قطر و ضخامت جفت انجام شد. ساختار بافت‌شناسی جفت‌ها با استفاده از رنگ آمیزی عمومی و اختصاصی مورد ارزیابی قرار گرفت. هیپوکسی در دوران بارداری باعث کاهش معنی‌دار وزن، قطر و ضخامت جفت، ضخامت لایه‌های لابیرنت و اسپانژیوم نسبت به گروه کنترل شد (05/0>p). همچنین هیپوکسی به طور معنی‌داری باعث افزایش تعداد سلول‌های غول‌پیکر و ضخامت لایه دسیدوآ شد (05/0>p). تجویز روغن ماهی همراه با هیپوکسی در دوران بارداری باعث افزایش معنی‌دار وزن، قطر و ضخامت جفت، تعداد سلول‌های گلیکوژن و ضخامت لایه‌های لابیرنت و اسپانژیوم و کاهش معنی دار تعداد سلول‌های غول‌پیکر و ضخامت لایه دسیدوآ نسبت به گروه هیپوکسی گردید (05/0>p). هیپوکسی در دوران بارداری می‌تواند اثرات مخربی بر بافت جفت داشته باشد و مصرف روغن ماهی می‌تواند تا حدی از اثرات مخرب هیپوکسی بر بافت جفت جلوگیری کند.