تثبيت داروي دوکسوروبيسين بر بستر نانو سيستم گرافن اکسايد و مطالعه شبيه سازي رايانه اي (In-Silico) بر آنزيم توپوايزومراز II
نویسندگان
1 دانشگاه علوم پزشکی شیراز
2 دانشگاه علوم پزشکی شیراز
3 دانشگاه علوم پزشکی شیراز
4
doi
10.30495/jnm.2024.33626.2046چکیده
نتيجه گيري : بر طبق داده هاي طيف XRD ، در GO پيک قوي مشاهده شد، که مربوط به فاصله بين لايهاي ( d-spacing ) و نشاندهنده ساختار لايهاي و وجود گروههاي اکسيژن در سطح GO بود. از سوي ديگر در طيف XRD-rGO نيز شاهد پيک در حدود ۲۶-۲۷ درجه بوديم که بيانگر کاهش فاصله بين لايهاي ( d-spacing ) مي باشد که به دليل حذف گروههاي اکسيژن و افزايش يکنواختي ساختار است . در الگوي پراش rGO شاهد طيفي سادهتر و يکنواختتر بوديم که نشاندهنده ساختار بلوري بهبود يافته و کاهش نواقص سيستمي بود. با توجه به نتايج مطلوب داد هاي دستگاهي و مطالعه درون رايانه اي بر روي آنزيم توپوايزومراز ۲ و اهميت بالاي زيستسازگاري حاملهاي دارويي، ارجحيت داروي تثبيت شده دوکسوروبيسين بر بستر نانو سيستم گرافن اکسايد، نسبت به داروي اوليه مشهود مي باشد و ترکيبات اخير ميتوانند به عنوان کانديداي مناسبي جهت بهبود هر چه بيشتر بيماران سرطاني و کنترل بيماري آنها استفاده گردند.