اثر کوئرستین بر تغییرات ساختاری پیاز بویایی ناشی از القاء دیابت در موش صحرایی نژاد ویستار

نویسندگان

1 گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران

2 گروه فیزیولوژی، مرکز تحقیقات علوم اعصاب، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی گلستان، گرگان، ایران.

3 گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران

4 گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه گلستان، گرگان، ایران

doi
10.22034/jar.2023.2303
چکیده

کوئرستین یک فلاونوئید گیاهی با اثرات ضد التهابی فراوان است. با توجه به تأثیر دیابت در بروز اختلالات بویایی، این تحقیق با هدف بررسی اثر کوئرستین بر تغییرات ریختی بافت پیاز بویایی ناشی از دیابت در موش‌های صحرایی نر نژاد ویستار صورت گرفت. در این تحقیق از تعداد 24 سر موش صحرایی نر نژاد ویستار استفاده شد. حیوانات به طور تصادفی به سه گروه 8 تایی تقسیم شدند (گروه‌های کنترل، دیابتی و دیابتی تیمار شده با کوئرستین). در گروه‌های دوم و سوم به وسیله تزریق 20 میلی‌گرم/کیلوگرم استرپتوزوتوسین به صورت درون صفاقی در پنج روز متوالی، دیابت القاء شد. به موش‌های گروه سوم 100 میلی‌گرم/کیلوگرم کوئرستین به مدت 35 روز به صورت خوراکی داده شد. در نهایت، پیاز بویایی تمام گروه‌ها جهت بررسی تغییرات بافتی جدا گردید. نتایج نشان داد که ضخامت لایه های مختلف پیاز بویایی در موش‌های گروه دیابتی نسبت به گروه کنترل کاهش می‌یابد در حالی که در گروه تیمار شده با کوئرستین افزایش ضخامت لایه‌ها مشاهده شد. نتایج همچنین نشان داد تعداد گلومرول‌ها در لایه گلومروله پیاز بویایی و همچنین ضخامت لایه شبکه‌ای داخلی در موش‌های دیابتی دریافت کننده کوئرستین نسبت به موش‌های دیابتی تیمار نشده به طور معنی داری افزایش پیدا کرده و به گروه کنترل نزدیک شده است (p<0.05). تحقیق حاضر نشان داد که کوئرستین می‌تواند تغییرات بافتی پیاز بویایی که بر اثر هایپرگلایسمی به وجود آمده است را تعدیل کند و از این رو ممکن است بتوان از آن به عنوان مکمل غذایی برای درمان اختلالات بویایی در بیماران دیابتی استفاده کرد.