فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مهم‌ترین راهبرد در مهندسی بافت، ارتباط بین سه جزء زیست‌ماده، یاخته‌های زنده و مولکول‌های فعال زیستی به‌منظور ساخت محیط‌ های نسخه‌برداری‌شده از شرایط بافت آسیب‌دیده و سپس ‌ترویج بافت با هدف ترمیم و بازسازی است. برای اثرگذاری بالینی، این محیط‌ ها باید تا حد امکان ویژگی‌های اصلی ماتریس خارج یاخته‌ای (ECM) را در مقیاس یاخته‌ای تکرار کنند. مهندسی بافت توانسته است داربست‌های هیبریدی را برای حمایت از بازسازی بافت غضروف با استفاده از روش‌های چاپ ‌سه‌بعدی طراحی کند. در این مطالعه، داربست‌های ‌سه‌بعدی با استفاده از پلی‌کاپرولاکتون/پلی‌لاکتیک ـ کو ـ گلیکولیک اسیدِ (PCL/PLGA) موردتأیید FDA طراحی شدند. در ادامه، نانوذرات آلژینات با غلظت‌های 40 و 45 (درصدوزنی)، به‌منظور بهبود چاپ‌پذیری، خواص مکانیکی و بررسی زیست‌سازگاری داربست‌ها، به جوهر زیستی اضافه شد. درنهایت، داربست‌های چاپ سه‌بعدی‌، براساس خواص مکانیکی، میزان آب‌دوستی سطح، میزان جذب آب، زیست‌تخریب‌پذیری، ریخت‌شناسی سطوح و میزان مانایی یاخته‌ای ارزیابی شدند. نتایج نشان داد که افزایش درصد نانوذرات آلژینات در جوهر زیستی سبب افزایش درصد تخلخل‌ها، آب‌دوستی سطح، افزایش خواص مکانیکی، مانایی یاخته و قابلیت چاپ‌پذیری می‌شود. همچنین، نتایج نشان داد که جذب آب و مدول‌ فشاری در داربست‌های PCL/PLGA چاپ ‌سه‌بعدی‌ حاوی 45 درصد نانوذرات آلژینات، بهینه‌تر از گروه‌های دیگر است و این جوهر زیستی می‌تواند در چاپ ‌سه‌بعدی داربست‌های به‌کاررفته برای رفع نواقص مهندسی بافت استفاده شود.