اثربخشی آموزش خودزاد بر دغدغه رضایت جنسی و عملکرد جنسی زنان با سابقه ماستکتومی
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری روانشناسی سلامت، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، ص.پ. 4697-19395، تهران، ایران.
2 استاد، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، ص.پ. 4697-19395، تهران، ایران.
3 دانشیار، گروه جراحی عمومی، دانشگاه علوم پزشکی بابل، بیمارستان شهید بهشتی، بابل، مرکز تحقیقات سرطان.
4 دانشیار روانشناسی سلامت، گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور،ص.پ. 4697-19395، تهران،ایران.(نویسنده مسئول)
5 استادیار،گروه روانشناسی، دانشگاه پیام نور، ص.پ. 4697-19395، تهران، ایران.
doi
10.22038/mjms.2022.64914.3813چکیده
زمینه و هدف: سرطان پستان، زندگی بسیاری از زنان در سراسر جهان را تهدید میکند. بنابراین هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی آموزش خودزاد بر عملکرد و دغدغه جنسی زنان با سابقه ماستکتومی بود.روش و مواد: پژوهش حاضر از نوع طرحهای کاربردی و آزمایشی از نوع پیشآزمون- پسآزمون و پیگیری همراه با گروه کنترل بود. جامعه آماری این پژوهش شامل تمامی زنان مبتلا به سرطان پستان که سابقه ماستکومی که از بین آنها 54 نفر با استفاده از روش نمونهگیری هدفمند به عنوان نمونه انتخاب و با استفاده از شیوه تصادفیسازی ساده در سه گروه، آموزش خودزاد (18=n) و گروه کنترل (18=n) گماشته شدند. دادهها با استفاده از پرسشنامه تحمل پریشانی (سیمونز و گاهر)؛ پرسشنامه عملکرد جنسی زنان (روزن و همکاران)؛ پرسشنامه رضایت از زندگی زنان (مستون و ترایپل) به دست آمد. دادهها با استفاده از روش مانکوا و تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر استفاده شد و تحلیلهای آماری فوق با بهرهگیری از نرم افزار SPSS.22 به اجرا درآمد.یافتهها: نتایج نشان داد که آموزش خودزاد بر عملکرد و دغدغه جنسی و تحمل پریشانی موثر بود. همچنین بین آموزش تنش زدایی پیشرونده بیشترین تاثیر؛ و سپس آموزش خودزاد بر عملکرد و دغدغه جنسی و تحمل پریشانی تاثیر داشتند (01/0>p). نتیجه گیری: بنابراین میتوان نتیجه گرفت که برای متغیرهای عملکرد و دغدغه جنسی زنان با سابقه ماستکتومی، آموزش تنش زدایی پیشرونده آموزش موثرتری بود.