ارزیابی مدلهای ژنتیکی جهت مدلسازی جریان رودخانه
نویسندگان
1 استادیار گروه هیدرولوژی و منابع آب دانشگاه شهید چمران
2 اهواز سازمان آب و برق خوزستان.، معاونت آبرسانی
3 ، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز
4 دکتری مهندسی منابع آب، دانشکده مهندسی علوم آب، دانشگاه شهید چمران اهواز
doi
10.22125/iwe.2019.88628چکیده
پیشبینی جریان رودخانهها به عنوان یکی از منابع اصلی تأمین کننده آب بشر، همواره یکی از موضوعات مهم مورد بحث در هیدرولوژی و منابع آب بوده است. بدین جهت، مدلهای مختلفی برای مدلسازی و پیشبینی جریان رودخانهها مورد استفاده قرار گرفته است. در این مطالعه، به ارزیابی دو مدل ژنتیکی به نامهای برنامهریزی ژنتیک و برنامهریزی بیان ژن پرداخته شده است. برای این منظور، با استفاده از دادههای روزانه جریان، دما، بارش و تبخیر در ایستگاه تلهزنگ اقدام به مدلسازی جریان رودخانه دز شده است. نتایج نشان داد که مدل برنامهریزی بیان ژن با ضریب تبیین 86/0 و جذر میانگین مربعات خطای 0030/0(مترمکعب در ثانیه) نسبت به مدل برنامهریزی ژنتیک با ضریب تبیین 85/0 و جذر میانگین مربعات خطای 0037/0(مترمکعب در ثانیه) دارای عملکرد بهتری میباشد. علاوه بر این، سرعت اجرای مدل برنامهریزی بیان ژن نسبت به مدل برنامهریزی ژنتیک بیشتر بوده و در زمان کوتاهی قادر به ارائه نتایج میباشد. با افزایش تعداد دادههای ورودی مدل برنامهریزی ژنتیک کند شده و گاهی قادر به ارائه نتایج نمیباشد درحالیکه مدل برنامهریزی بیان ژن این قابلیت را دارد که با تعداد ورودیها و دادههای بیشتر، نیز عمل مدلسازی را انجام دهد. بهطورکلی نتایج نشان داد که مدل برنامهریزی بیان ژن برای مدلسازی و پیشبینی جریان رودخانه قابلیت خوبی دارد.