تبیین اکتشافی مسیرهای دوچرخهسواری و تأثیر آن بر احیای بافت تاریخی شهرها (نمونهی موردی: خیابان فرخی در شهر یزد)
نویسندگان
1 دانشجوی دکتری جغرافیا و برنامهریزی شهری، گروه جغرافیا، دانشکده پردیس علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه یزد، یزد، ایران
2 گروه جغرافیا دانشگاه یزد
3 گروه شهرسازی دانشکده هنر و معماری دانشگاه یزد
doi
10.22080/usfs.2022.23961.2281چکیده
یکی از برنامههایی که با اجرای عملی و صحیح آن میتوان تا حد قابلتوجهی آرامش را به سیستم حملونقل شهری بازگرداند، توسعهی حملونقل انسانمحور بهویژه دوچرخهسواری است. بنابراین هدف از اجرای این پژوهش تبیین اکتشافی مسیرهای دوچرخهسواری و تأثیر آن بر احیای بافت تاریخی شهر محدوده موردمطالعه است. این تحقیق ازنظر هدف کاربردی- توسعهای و ازنظر ماهیت و روش، توصیفی از نوع پیمایشی است. جمعآوری اطلاعات در این پژوهش به شیوهی کتابخانهای، اسنادی و پیمایشی بوده است. جامعهی آماری پژوهش شهروندان شهر یزد است. برای برآورد حجمم نمونه از روش تخمین شخصی استفاده شده است که 120 نفر بهعنوان حجمم نمونه در نظر گرفته شده است. در این پژوهش از روشهای هدفمند (گلوله برفی و متواتر نظری) برای گردآوری اطلاعات استفاده شده است. برای تجزیهوتحلیل دادهها از روشهای آماری AHP (تابع ترجیحی گاوسی)، پرومته و رگرسیون (آنوا) بهره گرفته شده است. نتایج پژوهش حاکی از آزمون AHP (تابع ترجیحی گاوسی)، مشخص شد که شاخصهای سادگی و کوتاه بودن مسیر و وجود دوچرخهی اشتراکی باید در اولویت اول قرار گیرند و همچنین شاخصهای اتصال مسیرهای دوچرخه به ایستگاههای حملونقل همگانی و تسهیل امکان جابهجایی دوچرخه بر روی وسایل نقلیهی همگانی باید در اولویت آخر قرار گیرد. در ادامه با استفاده از روش پرومته، به اولویتبندی معیارها و شاخصهای پژوهش پرداخته شد، مشخص شد که معیار دسترسی با رتبهبندی نهایی 359/0 در رتبهی اول و معیار پیوستگی با رتبهبندی نهایی 118/0 در رتبهی آخر قرار دارد. در نهایت، با استفاده از آزمون رگرسیون (آنوا) مشخص شد که بین تقویت قابلیت مسیر دوچرخهسواری خیابان فرخی با احیای بافت تاریخی شهر یزد همبستگی معناداری وجود دارد. بنابراین تقویت قابلیت مسیر دوچرخهسواری خیابان فرخی میتواند به احیای بافت تاریخی شهر یزد منجر شود.