بررسی تشکیل و تکامل خاکهای گچی مناطق جیرفت و عنبرآباد، جنوب استان کرمان
نویسندگان
1 دانشجو سابق کارشناسی ارشد ر گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جیرفت
2 دانشیار گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهیدباهنر کرمان
3 استاد گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه شهیدباهنر کرمان
4 استادیار گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه جیرفت
doi
10.30466/asr.2023.121318چکیده
جهت مدیریت بهتر خاکهای گچی، آگاهی از پراکنش و ویژگیهای مختلف آنها ضروری میباشد. پژوهش حاضر به منظور مطالعه نحوه تشکیل، طبقهبندی، میکرومورفولوژی و کانیشناسی خاکهای گچی در مناطق جیرفت و عنبرآباد، جنوب استان کرمان انجام گرفت. برای این منظور هفت خاکرخ، جانمایی، تشریح و نمونهبرداری شدند. نمونههای خاک تحت آزمایشهای مرسوم فیزیکوشیمیایی، میکرومورفولوژی و کانیشناسی رس قرار گرفتند و در نهایت خاکهای منطقه بر اساس دو سیستم ردهبندی آمریکایی (2014) و طبقهبندی جهانی (2015) نامگذاری و مقایسه شدند. سازندهای مارن گچی در ارتفاعات، منشأ گچ در خاکهای منطقه مورد مطالعه میباشد. خاکهای منطقه بر اساس سیستم ردهبندی آمریکایی در دو زیررده جیپسیدز و سالیدز و بر اساس سیستم طبقهبندی جهانی در سه گروه مرجع جیپسیسولز، سولونچاک و سلونتز قرار گرفتند. بررسی مقاطع نازک نشاندهنده وجود پوشش و بلورهای عدسی شکل گچ و پوشش رس میباشد. بلورهای عدسی شکل گچ در خاکهایی با بافت ریز مشاهده شدند. پوششهای رس مشاهده شده در دو افق ناتریک و آرجیلیک، به ترتیب به دلیل نقش پراکندگی سدیم و اقلیم مرطوبتر گذشته میباشد. مطالعه کانیشناسی رس نشاندهنده وجود کانیهای ایلیت، کلریت، اسمکتیت، کائولینیت، سپیولیت و پالیگورسکیت در خاکهای منطقه میباشد. وجود گچ در خاک و نیز سازندهای تبخیری موجود در منطقه باعث تشکیل کانیهای پالیگورسکیت و سپیولیت در خاک شده بود. بین میزان پالیگورسکیت و سپیولیت با میزان اسمکتیت ارتباط معکوسی مشاهده شد، به طوری که به دلیل هوادیدگی بیشتر طی اقلیم مرطوبتر گذشته و با کاهش میزان گچ، بر میزان اسمکتیت افزوده شده و از میزان کانیهای پالیگورسکیت و سپیولیت کاسته شده است.