تأثیر کیفیت‌های محیط مصنوع بر سرزندگی و انسجام اجتماعی (نمونه موردی: محلات شهر سنندج)

نویسندگان

1 استادیار گروه شهرسازی، واحد سنندج، دانشگاه آزاد اسلامی، سنندج،‌ایران

doi
10.22080/usfs.2023.23988.2285
چکیده

هدف اصلی این پژوهش بررسی ارتباط بین کیفیت‌های محیط مصنوع، سرزندگی و انسجام اجتماعی است. انسجام اجتماعی دربرگیرنده پویایی بین فردی و احساس ارتباط بین افراد است. الگوی ساخت کالبدی و مولفه‌های کیفیت محیط مصنوع نیز از راه‌های دستیابی و ارتقای انسجام و همبستگی اجتماعی در سطح محلات است و تعاملات اجتماعی موجود در محلات مؤثر‌ترین عامل در جهت افزیش انسجام اجتماعی است. این در حالی است که اهمیت این موضوع و نقش آن در توسعه و همچنین تأثیرگذاری کالبدی محلات شهری سهم به سزایی در شکل‌گیری روابط اجتماعی دارند و تبیین نقش آن به‌عنوان یکی از عوامل مؤثر در ارتقای توسعه است. روش مورد‌استفاده در‌ این پژوهش، توصیفی تحلیلی و از نوع کاربردی است. داده‌های این پژوهش به دو روش مطالعات کتابخانه ای و پرسش‌نامه تهیه شده‌اند. جامعه آماری این پژوهش 383 نفر از ساکنین 28 محله مختلف شهر سنندج است. برای تجزیه‌وتحلیل داده‌ها، آزمایش مدل مفهومی‌تحقیق و رسیدن به هدف پژوهش از مدل‌سازی معادلات ساختاری و AMOS استفاده شده است. نتایج کلی نشان داده‌اند که فاصله از مرکز شهر، سرزندگی شهری ارتباط مستقیمی‌ با کیفیت‌های محیط مصنوع نظیر تراکم، دسترسی به خدمات و تسهیلات، دسترسی به فضاهای سبز دارد. در نهایت راهبرد‌ها و سیاست‌های اجرایی در جهت ارتقای کیفیت ساختار کالبدی و افزایش انسجام اجتماعی در سطح محلات ارائه شده است.