بررسی عوامل رافع مسئولیت کیفری از منظر بایستههای نظم ساختاری، جامعیت و سودمندی
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
2 عضو هیئت علمی دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
3 دانشجوی دکتری حقوق جزا و جرمشناسی، دانشکدگان فارابی دانشگاه تهران، قم، ایران
doi
10.22054/jclr.2024.73311.2570چکیده
قوانین کیفری ماهوی از جمله قانون مجازات اسلامی 1392 با هدف ایجاد و حمایت از نظم اجتماعی و تحقق ارزشهای اساسی مانند عدالت وضع میگردند. بر همین اساس است که این قوانین از ضمانت اجرای شدیدتری (مجازات) نسبت به سایر قوانین برخوردار هستند. در میان بخشهای مختلف این قانون فصل دوم از بخش چهارم کتاب اول یعنی «عوامل رافع مسئولیت کیفری» با توجه به اینکه با هدف زدودن وصف مجرمانهی عمل یا رفع مجازات وضع گردیده اند از اهمیت مضاعف برخوردار هستند. بنابراین رعایت بایستههای ماهوی و شکلی قانونگذاری در آنها انتظاری شایسته و بایسته است. بر همین اساس این پژوهش که با بهرهگیری از دادههای کتابخانهای و به روش تحلیلی - توصیفی صورت پذیرفته درصدد پاسخگویی به این سؤال است که عوامل رافع مسئولیت کیفری در قانون مجازات اسلامی 1392 از منظر بایستههای نظم ساختاری، جامعیت و سودمندی بعنوان نمونههایی از معیارهای مرجح سنجش، چگونه ارزیابی میگردد؟ نتیجهی این پژوهش بیانگر آن است که عملکرد مقنن از جهت «نامگذاری»، «تقسیمبندی» و «ارجاعدهی» از جهت نظم ساختاری قانون، «تکرار حکم جنایت در حال مستی»، «تکرار سن بلوغ» و «اعمال مجازات بر مجنون» با توجه به بایستهی سودمندی و «عدم تقسیمبندی جنون» بر اساس بایستهی جامعیت قابل نقد میباشد