تحلیل شاخص های مسکن در شهر آمل
نویسندگان
1 دانشیار گروه جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشکده علوم انسانی و اجتماعی، دانشگاه مازندران، بابلسر،ایران
doi
10.22080/usfs.2022.23275.2241چکیده
مسکن یکی از شاخصهای اجتماعی پایه است. کیفیت زندگی و رفاه افراد و مکانها را مشخص میکند. امروزه مفهوم مسکن دیگر صرفاً بهعنوان سرپناه مطرح نیست بلکه نقش حیاتی در دستیابیبه توسعۀ پایدار دارد. بنابراین توسعۀ مسکن بهعنوان یک موضوع چند بعدی از مهمترین اهداف برنامهریزی و مدیریت شهری به شمار میرود. این پژوهش با هدف بررسـی و تحلیل شاخصهای کیفیت مسکن در محلههای شهر آمل تدوین شدهاست. پژوهش حاضر از نظر هدف کاربردی – توسعهای و از نظر ماهیت و روش توصیفی - تحلیلی است. اطلاعات موردنیاز از بلوکهای آماری شهر آمل در سرشماری 1395 استخراج شدهاست. نتایج بهدست آمده از روش تحلیل عاملی نشان داد که 4 عامل اصلی در کیفیت مسکن محلههای شهر آمل تأثیرگذارند که در مجموع 86 درصد از واریانس را تبیین کردهاند. پهنهبندی کیفیت مسکن نشان داد که در مجموع پهنۀ مسکونی مناسب با 55 درصد از مساحت و 66 درصد از جمعیت، بیشتر در نیمۀ غربیرودخانۀ هراز و در امتداد محور شمالی - جنوبیشهر وجود دارد و پهنۀ مسکونی نامناسب نیز با 24 درصد مساحت و 21 درصد از جمعیت در بافتهای قدیم، فرسوده و بافتهای پیرامونی متصل به محدودۀ شهری و بهویژه در نواحی غرب، شمال شرقی و شرق شهر دیده میشود. بر اساس روش تحلیل خوشهای، محلههای آمل در پنج خوشه طبقهبندی شدهاند، خوشۀ اول 4 محله و24 درصد از مساکن شهر، خوشۀ دوم 2 محله و 9 درصد از مساکن، خوشۀ سوم 3 محله و 9 درصد از مساکن ، خوشۀ چهارم 2 محله و 6 درصد از مساکن و خوشۀ پنجم 9 محله و حدود 50 درصد از کل مساکن شهر را تشکیل داده است.