فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

زعفران(Crocus sativus L.) یکی از گیاهان بومی و محصول استراتژیک در ایران است که افزایش عملکرد این محصول نیازمند استفاده از روش‌های مدرن به جای روش‌های سنتی می‌باشد. در این پژوهش، به منظور انتخاب بستر کشت مناسب برای تولید بنه زعفران در شرایط کشت بدون خاک، دو آزمایش گلخانه‌ای مجزا با استفاده از بستر‌های با اندازه‌های مختلف پرلیت و مخلوط پرلیت و پیت ماس انجام شد. تیمارهای آزمایش اول شامل پرلیت با انداره‌های خیلی ریز (کوچک‌تر از 5/0 میلی‌متر)، ریز (1 - 5/0 میلی‌متر )، متوسط (5/1 - 1 میلی‌متر)، درشت (2 - 5/1 میلی‌متر) و خیلی درشت (بزرگ‌تر از 2 میلی‌متر)، که به صورت 100 درصد حجمی و تیمار‌های آزمایش دوم شامل مخلوطی از 50 درصد پرلیت با هر یک از اندازه‌های ذکر شده به علاوه 50 درصد پیت ماس بودند. آزمایش‌ها در قالب طرح کامل تصادفی در سه تکرار طراحی شدند. نتایج نشان داد که تیمارهای اعمال شده تاثیر معنی‌داری بر پارامتر‌های گیاهی شامل طول گیاه، سطح برگ، وزن تر برگ، وزن خشک برگ، وزن تر بنه، وزن خشک بنه، قطر بنه دختری، تعداد بنه دختری، کلروفیل a، کلروفیل b، کلروفیل کل و کاروتنوئید دارند. براساس نتایج، بیشترین وزن بنه زعفران (89/17 گرم)، در بستر مخلوط متشکل از 50 درصد پرلیت (5/1-1) و 50 درصد پیت ماس به دست آمد. به طور کلی، می‌توان نتیجه‌گیری کرد وقتی هدف افزایش عملکرد زعفران از طریق تولید بنه‌های درشت در سیستم هیدروپونیک باشد، استفاده از بستر پرلیت با اندازه (5/1-1) و اختلاط آن با نسبت حجمی 50 :50 با پیت ماس به عنوان بستر کشت بهینه معرفی می‌گردد