بررسی مقاومت به پوسیدگی چند سازه باگاس- پلی‌پروپیلن

نویسندگان
doi
چکیده

در این پژوهش مقاومت به پوسیدگی چند سازه باگاس- پلی‌پروپیلن مورد بررسی قرار گرفت. ارزیابی تأثیر درصدهای متفاوت باگاس (40، 55 و 70 درصد) و نیز تأثیر درصدهای وزنی متفاوت سازگارکننده مالئیک انیدرید پلی‌پروپیلن (0، 4 و 6‌ درصد) بر میزان پوسیدگی چند سازه در این پژوهش مورد توجه بوده است. آزمون پوسیدگی مطابق با آیین‌نامه اصلاح شده 99-1413D استاندارد ASTM با استفاده از قارچ مولد پوسیدگی سفید به‌نام رنگین‌کمان (Trametes versicolor) انجام پذیرفت. جهت اطمینان از سالم بودن و فعالیت درست قارچ‌ها، یک تیمار نمونه چوبی توسکا نیز برای آزمون پوسیدگی در نظر گرفته شد. داده‌های به‌دست آمده با استفاده از تجزیه واریانس مورد بررسی قرار گرفت. نتایج بیانگر آن بود که افزایش درصد باگاس با افزایش میزان کاهش وزن و پوسیدگی در چند سازه همراه بوده است. همچنین، تیمارهای بدون سازگارکننده نسبت به تیمارهای دارای سازگار‌کننده از کاهش وزن بیشتری برخوردار شدند و با افزایش میزان سازگارکننده، میزان پوسیدگی نیز کاهش یافت.

کلیدواژه‌ها