سنجش ارتباط کیفیت کالبدی مسکن با امنیت تصرف در سکونتگاههای خودانگیختهی شهری (مورد مطالعه: ناحیهی منفصل شهری نایسر، سنندج)
نویسندگان
1 دانشگاه شهید بهشتی
2 دانشگاه شهید بهشتی تهران
3 دانشگاه تهران
doi
10.22080/shahr.2018.2013چکیده
سکونتگاههای غیررسمی به مثابهی یکی از پیامدها و ویژگیهای بارز شهرنشینی معاصر در کشورهای در حال توسعه و از جمله ایران بودهاند. در میان تمام مشکلاتی که این سکونتگاهها دارند، امنیت تصرف، یکی از مهمترین مسائلی است که با آن مواجه هستند. حق تامین سکونت، اصلی اساسی و لازم برای بهبود شرایط زندگی ساکنین در این سکونتگاهها به شمار میرود و فقدان آن منجر به عدم تمایل به مشارکت، عدم سرمایهگذاری در بهبود مسکن و آسیبهای روانی در ساکنان میشود. هدف این تحقیق، بررسی ارتباط میان امنیت تصرف و کیفیت کالبدی مسکن در ناحیهی خودانگیختهی شهری نایسر شهر سنندج میباشد. پژوهش حاضر از نوع کاربردی و روش تحقیق توصیفی – تحلیلی است. جمعآوری دادههای پژوهش به روش پیمایشی و با ابزار پرسشنامه انجام شد. نمونهگیری به صورت هدفمند بوده و از 7730 خانوار موجود در محدوده، 366 سرپرست خانوار با استفاده از فرمول کوکران با سطح اطمینان 93 درصد برای پرسشگری انتخاب شدند. سپس دادههای بدست آمده از طریق نرمافزار SPSS از جمله آزمونهای تحلیل عاملی، رگرسیون چندمتغیره، آزمون همبستگی پیرسون، آزمون میانگین و تحلیل مسیر تجزیه تحلیل شدند. نتایج نشان داد که عامل امنیت تصرف مشارکتی با ارزش عددی «846/0» بیش از عوامل امنیت تصرف قراردادی و تجربهمحور بر کیفیت کالبدی مسکن در نایسر تاثیرگذار بوده است و همچنین نتایج آزمون تحلیل مسیر نشان داد که ارتباط مستقیم و مثبتی میان شاخصهای امنیت تصرف با کیفیت کالبدی مسکن وجود دارد، بدین صورت که با افزایش شاخصهای امنیت تصرف، کیفیت کالبدی مسکن در این محدوده نیز افرایش خواهد یافت.