بررسی تاثیر مالچ پته آفتابگردان بر دامنه رطوبتی با حداقل محدودیت خاک (LLWR)

نویسندگان

1 دانشگاه ارومیه، گروه مهندسی آب

2 گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی دانشگاه ارومیه

3 گروه مهندسی آب هیات علمی

doi
10.30466/asr.2022.121195
چکیده

شناخت دامنه­ای از رطوبت خاک که در آن رشد گیاه در ارتباط با پتانسیل آب، مقاومت خاک و دامنه رطوبتی با حداقل محدودیت (Least Limiting Water Range) مواجه می­شود، اهمیت بالایی دارد. پژوهش حاضر جهت بررسی اثر مالچ پته آفتابگردان در سطوح مختلف بر مقاومت فروروی (Q) و LLWR در قالب طرح فاکتوریل بر پایه کاملاً تصادفی اجرا شد. آزمایشات به منظور بهبود وضعیت دامنه رطوبتی خاک، در سه سطح مالچ پته آفتابگردان و پنج سطح رطوبتی در سه تکرار انجام شد. Q توسط ریزفروسنج اتوماتیک (Automatic Micro Penetrometer) آزمایشگاهی و با تنظیم عمق و سرعت فروروی مخروط دستگاه در خاک اندازه­گیری شد. مقدار رطوبت خاک در مقاومت فروروی بحرانی، برای تیمار شاهد (بدون مالچ) و تیمارهای با مالچ پته آفتابگردان (10 و 20 تن در هکتار) به ترتیب در 4/28، 22 و1/19 درصد حجمی اتفاق افتاد. مقدار رطوبت بحرانی تیمار 10 و 20 تن مالچ در هکتار نسبت به تیمار شاهد به ترتیب 4/6 و 3/9 درصد کاهش یافت. این روند کاهشی به معنی بهبود شرایط برای جذب آب توسط گیاه است. مقدار رطوبت در  Qبحرانی از تیمار 20 تن مالچ در هکتار نسبت به تیمار 10 تن مالچ در هکتار 9/2 درصد کاهش یافت و با افزایش مقدار مالچ در هکتار، نتایج بهتری حاصل شد. مقدار LLWR برای تیمار شاهد و تیمار در سطوح مختلف مالچ 10 و20 تن در هکتار به ترتیب 11/5، 09/9 و 17/9 درصد حجمی محاسبه گردید. این روند افزایشی رطوبت در LLWR بیانگر عملکرد مثبت مالچ پته آفتابگردان می­باشد.