مقایسه کارآیی مدلهای هوشمند در روندیابی جریان روزانه رودخانه (مطالعه موردی: رودخانه بالخلوچای، استان اردبیل)
نویسندگان
1 ، گروه مهندسی آب، دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران.
2 دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران
doi
چکیده
چکیده روندیابی جریان در رودخانهها یکی از پراهمیتترین موضوعات در مدیریت منابع آبهای سطحی جهت اتخاذ تدابیر مناسب در مواقع سیلاب و بروز خشکسالیها است. در این تحقیق از مدلهای شبکه عصبی مصنوعی، برنامهریزی بیان ژن، موجک- عصبی و حداقل مربعات ماشین بردار پشتیبان به منظور روندیابی جریان روزانه رودخانه بالخلوچای واقع در حوضه آبریز درهرود استفاده شد. در این راستا دادههای روزانه دو ایستگاه هیدرومتری متوالی واقع بر رودخانه مذکور بهکار گرفته شد. برای ارزیابی مدلها از شاخصهای آماری ریشه میانگین مربعات خطا، ضریب همبستگی، ضریب نش- ساتکلیف و بایاس استفاده شد. نتایج گویای عملکرد قابل قبول هر چهار مدل و برتری مدل حداقل مربعات ماشین بردار پشتیبان با بیشترین ضریب همبستگی (894/0=R)، کمترین ریشه میانگین مربعات خطا (m3/s540/1=RMSE) و ضرایب نش-ساتکلیف و بایاس برابر 813/0 و 013/0 در مرحله صحتسنجی بود. اما در برآورد دبی بیشینه (سیلاب) مدل موجک- عصبی با میانگین خطای نسبی 21/34 درصد، از خطای کمتری نسبت به سایر مدلها برخوردار بود. لازم به ذکر است که کلیه مدلها در تخمین جریان ایستگاه پاییندست حالت کمبرآورد داشتند.