سنجش و تحلیل رد پای بوم شناختی (مطالعه موردی شهرستانهای استان مازندران)
doi
چکیده
شاخص رد پای بوم شناختی مبنایی برای ارتباط بین انسان و طبیعت است. وقتی که ردپای جمعیتی منطقهای از مقدار توان طبیعی محیطش برای تامین منابع مورد نیازبیشتر گردد، جامعه به سمت ناپایداری پیش میرود. بنابراین ردپای بوم شناختی، یک ابزار ارزیابی مناسب، جهت حفظ محیط زیست و توسعه پایدار میباشد. تحقیق حاضر از نوع کاربردی و روش تحقیق توصیفی – تحلیلی میباشد. در این تحقیق ردپای بوم شناختی استان مازندران در سال 1390 مورد سنجش قرار گرفت تا مشخص شود که آیا توان طبیعی محیط این استان میتواند نیازهای جمعیت و گردشگرانی که از خارج استان به این منطقه میآیند را تامین نماید؟ ردپای بوم شناختی شهرستانهای استان با توجه به جاذبههای گردشگریشان به چه میزان بوده و میزان پایداری شهرستانها و استان چگونه است؟ برای محاسبه ردپای بوم شناختی شهرستانهای استان مازندران از اطلاعات گردآوری شده توسط مرکز آمار ایران و وسازمان آمار استان مازندران استفاده گردید. شیوه محاسبات با روشهای انجام شده توسط گوتلیب، گازمن ونحوه محاسبات ارائه شده در شبکه جهانی جاپای بوم شناختی میباشد. نتایج تحقیق نشان میدهد استان مازندران وشهرستانهای آن، بجز 2 شهرستان، بیش از توان زیستی منطقه از محیط طبیعیشان استفاده مینمایند.
