تحلیل و رتبه بندی درجه ی توسعهیافتگی دهستانهای شهرستان ممسنیبا استفاده از روش تصمیم گیری چند معیاره ی تاپسیس
نویسندگان
1 دانشجوی دکترای جغرافیا و برنامه ریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
2 دانشیار جغرافیا و برنامهریزی شهری، دانشگاه شهید چمران اهواز، اهواز، ایران
doi
چکیده
برخورداری از خدمات مختلف رفاهی و تسهیلات اجتماعی، فرهنگی و بهداشتی، از اساسیترین شاخصهای توسعه در هر واحد برنامهریزی و بویژه مناطق روستایی است. هدف از انجام این پژوهش شناخت وضع موجود دهستانهای شهرستان ممسنی به لحاظ برخورداری از شاخصهای مختلف توسعه است؛ و تعیین همگنی دهستانها و درجه توسعهیافتگی و محرومیت آنها از دیگر اهداف آن محسوب میشود. مبنای گردآوری اطلاعات در این پژوهش آمار سال 1385 میباشد و رویکرد حاکم بر آن « توصیفی – تحلیلی» میباشد. در این مقاله 43 شاخص از شاخصهای توسعه شامل شاخصهای آموزشی، بهداشتی، زیربنایی، تولیدی، ارتباطی و خدماتی مورد ارزیابی قرار گرفتهاند. و در ادامه از مدل TOPSIS(یکی از فنون تصمیمگیری چندشاخصه) با توجه به مبانی ریاضیاتی بسیار قوی و همچنین توانایی بارز آن در حل مسائل از این روش جهت ارزیابی وزن شاخصها و همچنین به منظور سطح بندی و تعیین میزان نابرابری دهستانهای شهرستان ممسنی، و برای تحلیل نابرابریهای توسعه روستایی و تعیین میزان پراکندگی این شاخصها، از روش ضریب تغییرات استفاده شده است. با توجه به اینکه شهرستان ممسنی از جمله مناطق محروم استان فارس میباشد نتایج بدست آمده از پژوهش حاضر حاکی از آن است که در سال 1385دهستان فهلیان دارای رتبه نخست از لحاظ درجه توسعهیافتگی(در گروه دهستانهای نیمه برخوردار) بوده است. و در این میان دو دهستان میشان و ماهور از لحاظ درجه توسعهیافتگی در انتهای جدول رتبهبندی تاپسیس(در گروه دهستانهایمحروم) قرار گرفتهاند. از جمله دلایل اینکه دهستان فهلیان در صدر این رتبهبندی قرار گرفته مرکزیت روستای فهلیان تا سال 1341 به عنوان مرکزیت اداری شهرستان ممسنی میباشد.