اثر حفاظتی پپتیدهای زیست فعال بر شاخصهای بافتی بیضه، اسپرماتوژنز و کاهش استرس اکسیداتیو در رت های نر تیمار شده با سایمتیدین
نویسندگان
1 دانشگاه ارومیه، گروه زیست شناسی
2 پژوهشکده آرتمیا و آبزی پروری ، دانشگاه ارومیه
3 گروه زیست شناسی، دانشگاه محقق اردبیلی
4 عضو هیئت علمی گروه زیست شناسی، دانشکده علوم ، دانشگاه ارومیه
5 عضو هیات علمی / دانشکده دامپزشکی دانشگاه ارومیه
doi
چکیده
در این تحقیق تاثیرات استفاده از پپتیدهای زیست فعال استخراج شده از ضایعات موتوماهیان بر ظرفیت آنتی اکسیدانی کل، شاخص های اسپرمی، قطر لوله های منی ساز، ضخامت لایه اپیتلیوم و همچنین آسیب DNA در بافت بیضه رت های نر تیمار شده با سایمتیدین بررسی شد. تعداد 36 عدد رت نر نژاد ویستار سالم با وزن اولیه 40±200 گرم به 6 قفس منتقل شدند و به مدت 45 روز با تیمارهای غذایی (گروه C کنترل، گروه P 20 میلی گرم پپتید، گروه CIM40 و CIM120 به ترتیب 40 و 120 گرم سایمتیدین، گروه CIMP40 و CIMP120 به ترتیب 40 و 120 گرم سایمتیدین + 20 میلی گرم پپتید) تغذیه شدند. نتایج نشان داد که استفاده از پپتیدهای زیست فعال و سایمتیدین طور معنی داری میزان ظرفیت آنتی اکسیدانی بیضه را نسبت به تیمار کنترل افزایش می دهد (P
