پیشبینی احساس تنهایی جوانان براساس کیفیت ارتباط آنها با خدا
نویسندگان
1 استادیار گروه روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
2 کارشناس روانشناسی بالینی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
3 کارشناس ارشد روانشناسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
4 کارشناس ارشد روانشناسی تربیتی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران
doi
چکیده
پژوهش حاضر با هدف پیشبینی احساس تنهایی جوانان، با توجه به کیفیت ارتباط آنها با خداوند، انجام شد. جمعیت این مطالعه جوانان 18 تا 35 ساله شهر تهران بود که از میان آنها 232 نفر به صورت نمونهگیری در دسترس انتخاب شدند و به دو پرسشنامه احساس تنهایی ایرانی (ILQ) (رحیمزاده) و پرسشنامه کیفیت ارتباط با خدا (بام اول؛ مظاهری، پسندیده و صادقی) پاسخ دادند. دادهها با استفاده از روش همبستگی و تحلیل رگرسیون چندگانه مورد تحلیل قرار گرفتند. یافتهها حاکی از آن بود که مؤلفههای بیم و یأس نسبت به خدا،پیشبینهای مثبت احساس تنهایی و محبت به خدا، پیشبین منفی احساس تنهایی است. به طور کلی، هرچه فرد ارتباط مطلوبتری با خدا داشته باشد و جنبههای ایمان را در خود تقویت نماید، احساس تنهایی کمتری خواهد داشت و هرچه این رابطه از مطلوبیت کمتری برخوردار باشد، احساس تنهایی فرد نیز بیشتر خواهد بود.
