چالش‌ها و الزامات تعیین مکان در قراردادهای متاورس با نگاهی به قوانین تجارت الکترونیک

نویسندگان

1 گروه حقوق خصوصی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.

2 گروه حقوق خصوصی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.

3 گروه حقوق خصوصی، واحد کرمانشاه، دانشگاه آزاد اسلامی، کرمانشاه، ایران.

doi
10.22034/ejs.2025.503809.2029
چکیده

زمینه و هدف: متاورس به‌عنوان یک فضای مجازی پیشرفته و نوآورانه، با بهره‌گیری از فناوری‌های مدرن نظیر واقعیت مجازی و واقعیت افزوده، امکان برقراری تعاملات اقتصادی و اجتماعی را به‌صورت سه‌بعدی و واقعی فراهم می‌آورد. مواد و روش­ها: این تحقیق از نوع نظری بوده ‌روش تحقیق به صورت توصیفی تحلیلی می‏باشد و روش جمع‏آوری اطلاعات بصورت کتابخانه‏ای است و با مراجعه به اسناد، کتب و مقالات صورت گرفته است. ملاحظات اخلاقی: در تمام مراحل نگارش پژوهش حاضر، ضمن رعایت اصالت متون، صداقت و امانت­داری رعایت شده است. یافته­ها: یافته­های پژوهش حاضر نشان می­دهد که، این محیط دیجیتال به کاربران این امکان را می‌دهد که با استفاده از آواتارهای خود در دنیای مجازی شرکت کنند و به فعالیت‌های مختلف از جمله انجام معاملات مالی و امضای قراردادهای دیجیتال بپردازند. نتیجه: با توجه به مواد قانونی موجود، به‌ویژه ماده ۲۹ قانون تجارت الکترونیکی ایران و قوانین بین‌المللی، مکان ارسال و دریافت داده‌های پیام، به‌عنوان اساس تعیین مکان انعقاد قرارداد، برآورده می‌شود. همچنین، مسأله «نظم عمومی» و «اخلاق حسنه» به‌عنوان الزامات کلیدی در تعیین اعتبار قراردادها اهمیت ویژه‌ای دارد.