تاثیر بیکالوتامید بر سرکوب نقاط ایمنی مهاری در سلولهای دندریتیک بالغ: رویکردی نوین در ایمونوتراپی سرطان پروستات
نویسندگان
1 گروه ژنتیک، واحد کازرون، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کازرون، ایران
2 گروه زیستشناسی، مؤسسه آموزش عالی زند، شیراز، ایران
3 مرکز تحقیقات ایمونولوژی، دانشگاه علوم پزشکی تبریز، تبریز، ایران
4 گروه زیست شناسی، واحد کازرون، دانشگاه آزاد اسلامی، واحد کازرون، ایران
doi
10.30476/smsj.2026.106499.1620چکیده
مقدمه: بیکالوتامید، یک داروی ضدآندروژنی برای سرطان پروستات است که تاثیر بهسزایی بر روی سلولهای ایمنی و تغییر پاسخ ایمنی در ریز محیط تومور را نشان داده است. این پژوهش تاثیر بیکالوتامید بر الگوهای بیان نقاط بازرسی ایمنی در سلولهای دندریتیک را مورد بررسی قرار داد.مواد و روشها: GM-CSF و IL-4 برای تبدیل مونوسیتها از سلولهای تک هستهای خون محیطی به سلولهای دندریتیک نابالغ (iDCs) مورد استفاده قرار گرفتند. پس از آن، از لیزات سلولهای سرطان پروستات برای تیمار سلولهای دندریتیک نابالغ (iDCs) به منظور تسهیل توسعه آنها به سلولهای دندریتیک بالغ (mDCs) استفاده شد. تیمار بیکالوتامید به mDCs اعمال شد و به دنبال آن استخراج RNA صورت گرفت. پس از سنتز cDNA، تجزیه و تحلیل بیان نقاط بازرسی مهاری ایمنی، از طریق qPCR انجام شد.یافتهها: یافتهها نشان داد که تجویز بیکالوتامید به mDCs بهطور معنیداری سطوح بیان mRNA در نقاط بازرسی ایمونولوژیک مهاری شامل BTLA، VISTA، LAG-3، CTLA-4 و PD-L1 را کاهش داد.نتیجهگیری: یافتههای ما نشان میدهند که بیکالوتامید ممکن است یک اثر تعدیلکننده ایمنی بر DCها داشته باشد و پتانسیل آن را دارد که در ایمونوتراپیهای با واسطه DC برای سرطان پروستات مورد توجه قرار گیرد.