مقایسه شیوع اختلال نقص توجه همراه با بیش فعالی در دانش آموزان دختر و پسر پایه سوم تا ششم ابتدایی مدارس منتخب شهر شیراز

نویسندگان

1 دانشکده پزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، کازرون، ایران

2 گروه کودکان، دانشکده دندانپزشکی، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران

doi
10.30476/smsj.2026.107459.1651
چکیده

مقدمه: یکی از مسائل مربوط به دوره کودکی که طی 25 سال اخیر به عنوان یکی از موضوعات مهم روانشناسی و روانپزشکی مطرح می‌باشد، اختلال نقص توجه همراه با بیش فعالی (ADHD) است. این اختلال برای بسیاری از دانش‌آموزان مشکلات بسیاری را بر عملکرد تحصیلی، شناختی، اجتماعی، هیجانی و سپس در بزرگسالی بر عملکرد شغلی و خانوادگی آنها ایجاد می‌کند.مواد و روش‌ها: این پژوهش از نوع توصیفی تحلیلی کاربردی است. جامعه آماری، دانش‌آموزان دختر و پسر مقطع ابتدایی شهر شیراز و حجم نمونه، 485 نفر با استفاده از روش نمونه‌گیری چند مرحله‌ای انتخاب شدند. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامه استاندارد کانرز و پرسشنامه اختلال کمبود توجه/بیش فعالی سوانسون می‌باشد. داده‌ها با استفاده از آزمون‌‌‌های آماری و نرم‌افزار SPSS نسخه 27.0.1 تحلیل شدند.یافته‌ها: یافته‌ها نشان داد که شیوع ADHD در این پژوهش 8/7 درصد و نوع نقص توجه (42/9 درصد) شایع‌ترین نوع اختلال بود. اگرچه فراوانی اختلال نقص توجه و بیش فعالی-تکانشگری در پایه سوم ابتدایی و در بین پسران بیشتر بود، اما این تفاوت‌ها از نظر آماری معنادار نبود (0/126=P). همچنین سطح سواد والدین رابطه معناداری با ابتلا به اختلال ADHD داشت (0/029= P)، اما رابطه معناداری بین سطح درآمد والدین و ابتلا به ADHD مشاهده نشد (0/081=P).نتیجه‌گیری: صرفاً جنسیت، پایه تحصیلی یا سطح درآمد والدین نمی‌تواند عامل تعیین کننده‌‌ای در بروز ADHD باشد. پیشنهاد می‌شود غربالگری‌های منظم، برنامه‌های آموزشی و درمانی متناسب و مداخلات پیشگیرانه با تأکید بر نقش والدین طراحی و اجرا شود.