تأثیر مایهزنی با ریزجانداران محرک رشد بر برخی ویژگیهای رشدی، فیزیولوژیکی و میزان عناصرغذایی گیاه مریم گلی (Salvia officinalis) تحت شرایط تنش شوری
نویسندگان
1 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
2 گروه تولید و ژنتیک گیاهی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 گروه پژوهشی کروماتوگرافی، جهاد دانشگاهی آذربایجان غربی، ارومیه، ایران
4 گروه علوم باغبانی، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ایران
5 گروه علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
چکیده
آلودگی خاک و گیاه مشکلی جدی است که در سالهای اخیر به دلیل پیامدهای آن بر سلامتی انسان و زیستبوم، بیشتر مورد توجه قرار گرفته است. مصرف روزانه محصولات کشاورزی مهمترین مسیر رویارویی انسان با آلایندهها و بیماریهای گوناگون است. در این مطالعه، پیامد نوع و مقادیر مختلف بهسازها بر جذب سرب در نعناع فلفلی در شرایط گلخانه بررسی گردید. آزمایش به صورت فاکتوریل در قالب طرح کاملاً تصادفی اجرا شد. تیمارهای آزمایش شامل 10 نوع بهساز: نانوسیلیس، میکرو سیلیس، فروسیلیس و فرو سیلیس منیزیمدار (با و بدون پوشش کیتوسان)، کیتوسان و بنتونیت، در پنج مقدار (صفر، 125/0، 25/0، 5/0 و یک درصد) بود. نتایج نشان داد تمام بهسازهای مورد آزمایش، بر غلظت سرب گیاه، فاکتورهای انتقال و تجمع زیستی اثر کاهشی داشتند. در بین بهسازها، میکروسیلیس بیشترین تاثیر را در کاهش سرب برگ و ریشه و فاکتور تجمع زیستی برگ و ریشه داشت. از سوی دیگر، کیتوسان در مقایسه با سایر بهسازها، بر کاهش فاکتور انتقال تاثیر بیشتری داشت. همچنین، موثرترین بهساز بر صفات رویشی، فروسیلیس پوششدار شده با کیتوسان، بنتونیت، کیتوسان و میکروسیلیس بود. با توجه به نتایج به دست آمده، فروسیلیس پوششدار شده با کیتوسان و میکروسیلیس نقش موثرتری در کاهش اثرات سرب بر گیاه نعناع فلفلی داشتند.