اثربخشی درمان راهحل مدار بر ادراک بیماری و سازگاری بیماران کرونر قلبی: یک مطالعه نیمه آزمایشی
نویسندگان
1 گروه روانشناسی، واحدکرج، دانشگاه آزاد اسلامی، کرج، ایران
2 گروه روانشناسی، واحد امارات، دانشگاه آزاد اسلامی، دبی، امارات متحده عربی
3 گروه روانشناسی، واحد آشتیان، دانشگاه آزاد اسلامی، آشتیان، ایران
doi
10.30476/smsj.2026.104042.1562چکیده
مقدمه: بیماریهای مزمن مانند بیماریهای کرونر قلبی علاوه بر علائم جسمانی، تغییرات شناختی و روانشناختی را نیز در بیماران به وجود میآورند که میتواند سازگاری این بیماران را مختل کند، ازاینرو مطالعه حاضر باهدف تعیین اثربخشی درمان راهحل مدار بر ادراک بیماری و سازگاری بیماران کرونر قلبی انجام شد.مواد و روشها: پژوهش حاضر نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و گروه گواه با دوره پیگیری سهماهه بود. جامعه آماری شامل تمامی زنان و مردان مبتلا به بیماری کرونر قلبی مراجعهکننده به مرکز تخصصی بیمارستان میلاد تهران در سال ۱۴۰۱ بودند که 30 نفر واجد شرایط که داوطلب مشارکت در پژوهش بودند، به روش نمونهگیری هدفمند انتخاب و بهطور تصادفی به دو گروه آزمایش (15 نفر) و گواه (15 نفر) تقسیم شدند. گروه آزمایش در هشت جلسه 90 دقیقهای تحت درمان راهحل مدار قرار گرفتند، اما گروه گواه درمان روزانه دریافت کرد. ابزار گردآوری اطلاعات شامل پرسشنامههای ادراک بیماری بردبنت و همکاران (2006) و سازگاری وﻳﻨﺒﺮﮔﺮ (1991) بود. جهت تحلیل دادهها از نرمافزار SPSS نسخه 22 و آزمون تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر بین گروهی استفاده شد.یافتهها: نتایج نشان داد میانگین نمرات ادراک بیماری و مؤلفه های تحمل پریشانی و خودکنترلی در دو گروه آزمایش و گواه معنیدار بهدستآمده است (0/05>P). نتایج نشان میدهد که به ترتیب نزدیک به 39 ، 18، و 15 درصد از تفاوتهای فردی در متغیرهای ادراک بیماری، تحمل پریشانی و خودکنترلی به تفاوت بین دو گروه مربوط است. علاوه بر این تعامل بین مراحل مداخله و عضویت گروهی نیز در متغیرهای ادراک بیماری، تحمل پریشانی و خودکنترلی معنیدار است (0/05>P).نتیجهگیری: بهکارگیری درمان راهحل مدار در بهبود ادراک بیماری و سازگاری بیماران کرونر قلبی مفید و سودمند است. پرستاران بهعنوان یکی از مهمترین اعضای گروه مراقبت سلامت میتوانند از طریق مداخلات آموزشی تأثیر مستقیم بر بهبود وضعیت روانشناختی بیماران داشته باشند.