تأثیر تمرین هوازی تناوبی بر شاخص آپنه – هایپوپنه(AHI )، BMI و کیفیت زندگی مردان میانسال مبتلا به سندروم آپنه انسدادی خواب
نویسندگان
1 دانشیار گروه مغز و اعصاب، دانشگاه علوم پزشکی مشهد، مشهد، ایران
2 دانشیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد مشهد، دانشگاه آزاد اسلامی، مشهد، ایران
3 دانشجوی دکتری، گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران
4 استادیار گروه تربیت بدنی و علوم ورزشی، واحد نیشابور، دانشگاه آزاد اسلامی، نیشابور، ایران
doi
10.22038/mjms.2022.61576.3604چکیده
مقدمه: آپنه انسدادی خواب،یکی از مهمترین شرایط پزشکی طی دهههای اخیر است و با عواملی مانند کمتحرکی، چاقی، هایپرتانسیون و دیابت در ارتباط است. هدف از این پژوهش بررسی تأثیر هشت هفته تمرین هوازی تناوبی برAHI ، BMI و کیفیت زندگی مردان میانسال مبتلا به OSA می باشد.روش کار: دراین پژوهش نیمه تجربی 24 شرکت کننده با 4/4±5/47= سن، 4/21±2/41= AHI و 8/1±5/27= BMI به طور تصادفی در دو گروه تمرین و کنترل قرار گرفتند. گروه تمرین، برنامه تمرین هوازی تناوبی منتخب را با شدت 65 تا70 درصد حداکثر ضربان قلب در هفته اول شروع کردند و در هفته آخر با شدت 80 تا85 درصد حداکثر ضربان قلب به پایان رساندند. گروه کنترل برنامه تمرینی نداشتند. AHI به وسیله دستگاه پلیسومنوگرافی، BMI به وسیله دستگاه Inbody270 وکیفیت زندگی به وسیله پرسشنامه SF-36 اندازهگیری شد. برای بررسی دادهها از آزمون t مستقل در نرمافزار SPSS نسخه 26 استفاده شد.نتایج: در ارزیابی اختلاف میانگینها برای متغیر AHI مقدار 31/0= p به دست آمد که تغییر معناداری وجود نداشت. برای متغیر BMI مقدار 24/0= p به دست آمد که تغییر معناداری مشاهده نشد و برای متغیر کیفیت زندگی مقدار 0001/0= p به دست آمد که تفاوت معناداری بین دو گروه مورد مطالعه مشاهده شد.نتیجهگیری: این پژوهش نشان داد با انجام هشت هفته تمرین هوازی تناوبی تغییر معناداری در AHI و BMI دیده نشد ولی بهبود معناداری در کیفیت زندگی بیماران مشاهده گردید.