فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی روان‌درمانی بین فردی بر اضطراب فراگیر و درماندگی ناشی از سوگ پیچیده در بازماندگان زن فوتی‌های کووید-19انجام شد. با توجه به اثرات منفی اضطراب وسوگ پیچیده برسلامت روانی واجتماعی این افراد، شناسایی مداخلات مؤثر اهمیت ویژه‌ای دارد. مواد و روش‌ها: این مطالعه نیمه‌تجربی با پیش‌-پس‌آزمون و گروه کنترل بر روی ۳۰ زن که یکی از نزدیکان خود را در اثر کووید-19 از دست داده بودند، انجام شد. شرکت‌کنندگان به دو گروه آزمایش و کنترل تقسیم شدند و ابزارهای گردآوری داده‌ها شامل پرسشنامه‌های سوگ پیچیده، اضطراب فراگیر و درماندگی آموخته‌شده بود. گروه آزمایش ۸ جلسه روان‌درمانی بین فردی دریافت کرد وداده‌ها با تحلیل کوواریانس و نرم‌افزار SPSS نسخه 24 تحلیل شدند.یافته‌ها: نتایج تحلیل داده‌ها نشان داد که مداخله روان‌درمانی بین‌فردی به‌طور معناداری باعث کاهش نمرات اضطراب فراگیر F=50.39, P=0.001 و درماندگی F=77.38, P=0.001، گردید. این یافته‌ها نشان می‌دهد که 65/1٪ از تغییرات در اضطراب فراگیر و 74/1٪ از تغییرات در درماندگی پس از مداخله قابل انتساب به روان‌درمانی بین‌فردی است. نتایج نشان داد که مداخله روان‌درمانی بین فردی تأثیر معناداری بر کاهش اضطراب فراگیر و درماندگی در بازماندگان زن فوتی‌های کووید-19 داشته است، به‌طوری‌که اندازه اثر بزرگ این مداخله نشان‌دهنده کارایی بالای این مداخله در بهبود وضعیت روان‌شناختی این افراد است.نتیجه‌گیری: روان‌درمانی بین فردی تأثیر مثبتی بر کاهش اضطراب و درماندگی ناشی از سوگ پیچیده در بازماندگان زن فوتی‌های کووید-19دارد. این مداخله علاوه بر کاهش اضطراب، موجب بهبود روابط اجتماعی، کاهش احساس تنهایی و تقویت حمایت اجتماعی می‌شود. این روش درمانی می‌تواند برای سایر گروه‌های دارای شرایط مشابه نیزمورداستفاده قرار گیرد.