فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

در سال­های اخیر استفاده از زغال ‌زیستی اصلاح شده در حذف آلاینده­های آلی و معدنی، به‌سازی خاک و تولید کودهای کندرها بر پایه زغال ‌زیستی مورد توجه قرار گرفته است. این پژوهش با هدف بررسی تأثیر روش­های مختلف اصلاح زغال ‌زیستی بر ویژگی­های فیزیکی و شیمیایی زغال‌‌های زیستی نی و بقایای ذرت انجام شد. بدین­منظور، زغال‌‌های زیستی نی و بقایای ذرت تهیه شده در دمای 500 درجه سلسیوس به­ روش­های شیمیایی (شامل اصلاح با کلرید آهن، کلرید منیزیم و کلرید کلسیم) و سطحی (شامل استفاده از اسید سولفوریک، اسید کلریدریک، پتاسیم هیدروکسید و سدیم هیدروکسید) اصلاح شد. سپس ویژگی­های آن­ها شامل عملکرد، آنالیز تقریبی، اسیدیته (pH)، هدایت الکتریکی (EC)، ظرفیت تبادل کاتیونی (CEC)، ظرفیت تبادل آنیونی (AEC) و سطح ویژه (SSA) اندازه­گیری شد. نتایج نشان داد که بیش‌ترین مقدار سطح ویژه، ظرفیت تبادل کاتیونی و ظرفیت تبادل آنیونی مربوط به تیمارهای زغال ‌زیستی نی اصلاح شده با آهن (به ­ترتیب 94/217 مترمربع بر گرم، 43/111 و 13/22 سانتی­مول بار بر کیلوگرم) و زغال ‌زیستی ذرت اصلاح شده با منیزیم (به­ترتیب، 83/210 مترمربع بر گرم، 40/137 و 93/16 سانتی­مول بار بر کیلوگرم) بود. محتوای کربن و نسبت C/N در نمونه­های تیمار شده با اسید، باز و نمک فلزات نسبت به نمونه­های اولیه کاهش یافت. محتوای اکسیژن، نسبت O/C و H/C در تمامی تیمارها در اثر اصلاح شیمیایی و سطحی کاهش یافت. به­طور کلی، نتایج این پژوهش نشان داد استفاده از روش­های مختلف اصلاح زغال ‌زیستی می­تواند در بهینه­سازی ویژگی­های آن، با توجه به هدف از کاربرد آن، بسیار موثر باشد.