تأثیر کرم خاکی گونه Eisenia fetida در حضور ماده آلی برای زیست پالایی و فراهمی زیستی خاکهای آلوده به کادمیوم
نویسندگان
1 گروه آموزشی علوم خاک، دانشکده کشاورزی، دانشگاه بو علی سینا،همدان
2 شیمی و آلودگی دانشگاه بو علی سینا همدان
doi
چکیده
در زمینه ارزیابی خطرات زیستمحیطی، کرمهای خاکی جزء مهمی از خاک بوده که از لحاظ اکولوژیکی بهعنوان یک شاخص زیستی برای حفظ سلامت و کیفیت خاک در نظر گرفته میشوند. مطالعه حاضر با هدف کارایی کرمهای خاکی Eisenia fetida در پالایش زیستی خاکهای آلوده به کادمیوم در حضور ماده آلی انجام شد. بدین منظور این تحقیق روی یک خاک آلوده نمونهبرداری شده از معدن آهنگران در 26 کیلومتری شهرستان ملایر و زمینهای اطراف آن ، انجام شد. در این مطالعه شش نمونه خاک از عمق صفر تا 15 سانتیمتری در فواصل متفاوت اطراف معدن و یک نمونه خاک (نمونه شاهد) از منطقه غیرآلوده جمعآوری شد. این آزمایش بهصورت فاکتوریل در قالب طرح بلوک کامل تصادفی با عامل اول نوع کودهای آلی (کود گاوی، پورهی هویج، ورمی کمپوست و شاهد) و عامل دوم وجود یا عدم وجود کرم خاکی مورد بررسی قرار گرفت. 12 عدد کرم خاکی با وزن بین 3/0 تا 6/0 گرم برای هر نمونه خاک (300 گرم)، انتخاب شدند. کرمها به مدت 42 روز در معرض خاکهای آلوده به کادمیوم با غلظت 16/1 تا 66/6 میلیگرم بر کیلوگرم قرار گرفتند. در پایان آزمایش غلظت کادمیوم در خاک و بدن کرمهای خاکی اندازهگیری شد.نتایج حاصل از این مطالعه نشان داد که کرمهای خاکی، ظرفیتهای متفاوتی برای جذب و تجمع کادمیوم دارند که این رفتار کرمهای خاکی حاصل از نوع رژیم غذایی کرمهای خاکی میباشد. بیشترین غلظت کادمیوم در بافت کرمهای خاکی در تمام تیمارها در نقطه S3 ( نمونه خاک نمونهبرداری شده از نقطهی سوم) یافت شد که این نقطه نسبت به سایر نقاط به این فلز آلودهتر بود. همچنین افزودن کود گاوی نسبت به سایر تیمارها باعث افزایش کادمیوم تجمعی در بافت کرم خاکی شد. غلظت کم کادمیوم در خاک منجر به بالا بودن فاکتور تجمع زیستی این فلز برای کرم خاکی شد که در این پژوهش مقدار فاکتور تجمع زیستی برای کادمیوم بیشتر از یک بدست آمد. کاربرد تیمارهای کود گاوی، ورمی کمپوست، پوره هویج به همراه کرم خاکی بهترتیب باعث افزایش معنیدار 54/1، 03/1 و 38/1 میلیگرم بر کیلوگرم کادمیوم در بخش آلی و افزایش 02/3، 79/2 و 69/2 میلیگرم بر کیلوگرم کادمیوم در بخش کربناته شد. بخش قابل استخراج که شامل اشکال قابل تبادل و کربناته و بخش آلی است، میتواند به عنوان یک شاخص خوب از لحاظ جذب قوی کادمیوم در خاک برای کرمهای خاکی باشد. بهطور کلی، کاربرد کودهای آلی به همراه کرم خاکی باعث افزایش کادمیوم در بخش آلی شد.