ارزیابی سطح سلامت معنوی در استادان دانشگاه علوم پزشکی شیراز به‌منظور مقایسه دو گروه بالینی و غیر بالینی بر اساس یک پرسشنامه محقق ساخته در سال ۱۴۰۲

نویسندگان

1 گروه معارف اسلامی، مرکز پژوهش های بین رشته ای معارف اسلامی و علوم سلامت، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

2 گروه آمارزیستی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

3 مرکز تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، ایران

4 مرکز تحقیقات دانشجویی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، ایران

5 گروه آمارزیستی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

doi
10.30476/smsj.2025.105068.1589
چکیده

مقدمه: سلامت معنوی یک جنبه حیاتی از رفاه کلی است که می‌تواند بر کیفیت زندگی فرد تأثیر بگذارد. ازآنجاکه استادان دانشگاه نقش مهمی در تربیت نیروی جوان کشور دارند، ارزیابی سلامت معنوی استادان دانشگاه با استفاده از ابزارهای مناسب بومی اهمیت ویژه‌ای دارد.مواد و روش‌ها: در یک مطالعه مقطعی از نوع توصیفی-تحلیلی، تعداد 41 نفر استاد بالینی و 62 نفر استاد غیر بالینی که در سال 1402 در دانشگاه علوم پزشکی شیراز شاغل به کار بوده‌اند، در این مطالعه شرکت نمودند. جهت اندازه‌گیری سطح سلامت معنوی، از یک پرسشنامه محقق ساخته که برای جامعه بزرگ‌سالان سالم و مسلمان ایرانی طراحی گردیده (پرسشنامه جابری و همکاران) استفاده شده که اعتماد و اعتبار آن در جامعه‌ایرانی در مطالعات قبلی مورد تأیید قرار گرفته است. جهت آنالیز داده‌ها از نرم‌افزار SPSS نسخه 22 استفاده شده است.یافته‌ها: میانگین سنی شرکت‌کنندگان 7/4±45/9 سال و نسبت جنسی 46/1 درصد زن و 53/9 درصد بود. نتایج، اختلاف آماری معناداری بین دو گروه استادان بالینی و غیر بالینی نشان داده و گروه استادان غیر بالینی نمره بالاتری در حوزه‌های مختلف دریافت کرده‌اند (0/05>P). همچنین، مدل رگرسیون خطی تنها اثر مدرک هیئت علمی (بالینی-غیر بالینی) و خود اظهاری مذهبی (بلی/خیر) را بر نمره کل سلامت معنوی معنادار نشان داده و سایر عوامل از جمله جنسیت و سن بی‌تأثیر بودند.نتیجه‌گیری: نتایج، علاوه بر انعکاس وضع موجود، می‌تواند در برنامه‌ریزی کارگاه‌های فرهنگی برای استادان مؤثر باشد. پیشنهاد می‌گردد آگاهی استادان نسبت به مفهوم سلامت معنوی و تأثیر آن بر ارتقای سطح کیفیت زندگی و شغلی آنان افزایش یابد تا زمینه تلاش فردی جهت تقویت آن در آن‌ها شکل گیرد.