کیفیات محیطی موثر بر قرارگاه رفتاری در فضاهای سبز و باز محلی

نویسندگان

1 دانشگاه علم و صنعت ایران

2 دانشگاه علم و صنعت ایران

3 دانشگاه علم و صنعت ایران

4 دانشگاه علم و صنعت ایران

doi
چکیده

قرارگاه رفتاری به معنای الگوی رفتاری پایدار در مکان، حاصل تعامل محیط و انسان در دوره زمانی متناوب می­باشد. انسان موجودی جدا از پیرامون خود نیست و در هر لحظه با آن ارتباط دارد. از این رو در هرلحظه از محیط تاثیر می‌پذیرد و به صورت متقابل بر آن تاثیر می‌گذارد. در این میان ویژگی­های محیط بر الگوهای رفتاری تاثیر بسزایی دارد. مقاله حاضر با بررسی متغیرهایی چون تعداد، تنوع و چگونگی سازماندهی قرارگاه­های رفتاری در فضاهای سبز و باز محلی، سعی در شناسایی هنجارهای کیفیات محیطی موثر بر شکل‌گیری قرارگاه­های رفتاری مطلوب دارد که در حیطه نمایانگر کارکردی، مطرح می­باشند. روش تحقیق مقاله پیش‌رو، بررسی تطبیقی از طریق مشاهده مستقیم قرارگاه­های رفتاری از نوع جستجوگر با بهره‌گیری از شیوه عکس­برداری از محیط در فواصل زمانی گوناگون می‌باشد. ماهیت قرارگاه­های رفتاری و الگوهای فضایی- زمانی هر یک از نمونه­های مطالعاتی نشان می‌دهد که هنجارهای نفوذپذیری بصری و فیزیکی، تنوع فعالیتی، امنیت و آسایش محیطی نقش بسزایی در شکل گیری قرارگاه رفتاری مطلوب در فضاهای سبز و باز محلی دارند. همچنین در صورتی که کیفیات محیطی یاد شده در طراحی فضاهای سبز لحاظ شوند، احتمال افزایش تعداد و نوع قرارگاه­های رفتاری مطلوب، وجود دارد که تبعات مثبتی از جمله افزایش تعاملات اجتماعی را در پی خواهد داشت و در صورت شکل‌گیری قرارگاه رفتاری نامطلوب، کارکرد پارک­ها با تبعات منفی از جمله به وقوع پیوستن جرایم و کاهش امنیت همراه خواهد بود.