اثر حفاظتی پپتیدهای زیست فعال بر شاخص های مورفولوژیک لوله های سمینیفروس و مانایی اسپرم در رتهای نر تیمار شده با آنتی بیوتیک اوفلوکساسین
نویسندگان
1 عضو هیئت علمی گروه زیست شناسی، دانشکده علوم ، دانشگاه ارومیه
2 گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
3 عضو هیات علمی / دانشکده دامپزشکی دانشگاه ارومیه
4 گروه زیست شناسی، دانشکده علوم، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
5 پژوهشکده آرتمیا و آبزی پروری، دانشگاه ارومیه، ارومیه، ایران
doi
چکیده
در این تحقیق تاثیرات استفاده از پپتیدهای زیست فعال استخراج شده از ضایعات موتوماهیان بر فعالیت آنتی اکسیدانی، شاخص های اسپرمی، قطر لوله های منی ساز، ضخامت لایه اپیتلیوم و همچنین آسیب DNA در بافت بیضه رت های تیمار شده با آنتی بیوتیک اوفلوکساسین بررسی شد. برای این منظور تعداد 36 عدد رت نر نژاد ویستار سالم با وزن اولیه 40±200 گرم به 6 قفس منتقل شدند و به مدت 45 روز با تیمارهای غذایی(گروه C کنترل، گروه P 20 میلی گرم پپتید، گروه OF72 و OF360 به ترتیب 72 و 360 گرم اوفلوکساسین، گروه OFP72 و OFP360 به ترتیب 72 و 360 گرم اوفلوکساسین + 20 میلی گرم پپتید) تغذیه شدند. در انتهای دوره آزمایش نتایج تحقیق نشان داد که ظرفیت تام آنتی اکسیدانی در رت هایی که از آنتی بیوتیک و پپتید تغذیه کرده بودند به طور معنی دار نسبت به تیمار کنترل افزایش یافته بود (P
