استفاده از روش مدل سازی آنتروپی بیشینه (MaxEnt) و خوشه بندی K-mean برای تحلیل زیستگاههای زیرزمینی جنس Niphargus در ایران
نویسندگان
1 دانشگاه رازی کرمانشاه
2 دانشجوی دکترای محیط زیست
doi
چکیده
دوجورپایان جنس Niphargus در انواع آبهای زیرزمینی زندگی میکنند و بخش مهمی از تنوع زیستی زیرزمینی را تشکیل می دهند. در دهههای اخیر استفاده از الگوریتمهای مختلف مدل سازی توسعه یافته است اما بالطبع تکنیکهای آماری برای مطالعه پراکنش موجودات زیرزمینی کمتر میباشد. در این مطالعه به منظور بررسی اثر عوامل محیطی بر پراکنش جنس، از نقاط حضور تاکسون بر اساس مطالعات قبلی استفاده شد. سپس از متغیرهای اقلیمی، توپوگرافی و دادههای دما و رطوبت در عمقهای 0 تا 10 سانتیمتر و 10 تا 40 سانتیمتر استفاده شد. با استفاده از تحلیل هیستوگرام چگالی و آمار توصیفی، توزیع مقادیر متغیرهای زیستگاهی به ازای نقاط حضور بررسی شدند. شباهت بین مناطق زیستگاهی از روش خوشهبندی مشاهدات به روش K-mean بدست آمد. مدلسازی پراکنش تاکسون نیز با استفاده از روش آنتروپی بیشینه انجام شد. نتایج نشان داد که در میان تمام متغیرهای مورد استفاده، متغیر Bio14 دارای توزیع نرمال نیست (05/0 P-value>). نتایج خوشه بندی نشان داد خوشههای 1و2 که نقاط حضور جنس در محدوده نوار خزری و امتداد رشته کوه زاگرس را شامل می شوند در گروههای مجزا قرار میگیرند. البته شباهتهایی نیز بین این خوشهها وجود دارد که مشتمل بر جمعیتهای کرمانشاه، ایلام و کهگیلویه و بویراحمد میباشد. در مقیاس مورد مطالعه، دو متغیر بارش سالانه و دمای خاک در عمق 10 تا 40 سانتیمتری، بیشترین تاثیر را در پراکنش جنس Niphargus دارند. همچنین به دلیل دوری از سطح زمین و به تناوب آن متغیرهای محیطی مربوطه شرایط یکسانی در اکثر نقاط حضور جنس وجود دارد.