بهبود سطح سلامت روان زنان در ایران: خلاصه سیاستی
نویسندگان
1 دکترای سیاستگزاری سلامت، مرکز تحقیقات سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
2 متخصص داخلی، فوق تخصص گوارش، مرکز تحقیقات سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
3 متخصص پزشکی اجتماعی، مرکز تحقیقات سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
4 دکترای سیاستگزاری سلامت، مرکز تحقیقات سلامت، پژوهشکده سلامت، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران
doi
10.30476/smsj.2021.84945.1099چکیده
امروزه سلامت روان به عنوان یکی از مهمترین شاخصهای سلامت جوامع مطرح بوده، عمیقاً مورد توجه روانپزشکان، روانشناسان و سایر دانشمندان علوم رفتاری و اجتماعی قرار گرفته است. زنان نیمی از جمعیت جهان را تشکیل داده و در پرورش نیمی دیگر از جمعیت نیز نقش مستقیم دارند. بنابراین، از آنجا که زنان نقشهای مختلفی را در جامعه ایفا میکنند، همواره در معرض ابتلا به مشکلات روانی میباشند. همچنین اگر چه زنان نسبت به مردان دارای طول عمر بیشتری هستند، در مقایسه با مردان بیشتر در معرض خطر ابتلا به اختلالات روانی نظیر افسردگی، اضطراب و آلزایمر قرار دارند. خلاصه سیاستی حاضر حاصل مطالب ارائه شده در هشتمین کنفرانس بینالمللی سلامت زنان است که با موضوع سلامت روان زنان در تاریخ 13 و 14 آذرماه 1398در تهران برگزار گردید. محورهای این کنفرانس شامل اقدامات انجام گرفته در خصوص ارتقای سلامت روان بانوان، نقش سیاستگذاری در ارتقای سلامت روان زنان، تحلیل وضعیت سلامت روان بانوان ایران، انسجام خانواده، زنان آسیبپذیر و تابآوری بودند. بر اساس یافتههای حاصل از سخنرانیها و میزگردهای تخصصی، سلامت روان زنان در ایران از وضعیت چندان مطلوبی برخوردار نمیباشد که همین امر، ضرورت حرکت به سمت مداخلات پیشگیرانه و تقویت خدمات سلامت روان را ایجاب مینماید. بنابراین به منظور بهبود سطح سلامت روان زنان در ایران، میتوان از راهکارهایی نظیر تقویت خدمات سلامت روان در مراقبتهای اولیه سلامت، تعیین متولی واحد به منظور ارتقای سطح رهبری بینبخشی و حاکمیت درونبخشی بهره گرفت.
