ارزیابی مشارکت زنان در ایمنی فضاهای عمومی شهر سقز با مدل مشارکت شهری
نویسندگان
1 دانشگاه فردوسی مشهد
2 دانشگاه شهید بهشتی. تهران.
3 دانشگاه فردوسی مشهد
doi
چکیده
با توجه به حجم بالای مراجعهکنندگان بهویژه زنان به فضاهای شهری و تقاضای زیاد برای استفاده از این مکانها توسط شهروندان، میزان ایمنی و آسایش این فضاها یکی از دغدغههای اصلی سیاستگذاران و برنامهریزان شهری را تشکیل میدهد. لذا هدف تحقیق حاضر، ارزیابی مشارکت زنان در ایمنی فضاهای شهر سقز با مدل مشارکت شهری است. روش تحقیق مبتنی بر مطالعات کتابخانهای، اسنادی، جلسات PUA با زنان به همراه پرسشنامه و مطالعات میدانی است. جامعه آماری پژوهش زنان ساکن، شاغل و تردد کننده در محدوده فضاهای شهری سقز با تاکید بر فضاهای عمومی خیابانهای امام خمینی شمالی و جنوبی، خیابان جمهوری و خیابان قدس میباشد، که بهطور خوشههای کاملاً تصادفی 200 نفر از بین آنها به عنوان حجم نمونه (50 نفر 34-17 سال، 50 نفر 51-34 سال، 50 نفر 65-51 سال و 50 نفر 65 سال به بالا) انتخاب گردید. در ادامه مدل مشارکتی PUA طی پنج مرحله، مرحله اول: تهیه مقدمات، مرحله دوم: تشکیل جلسات بحث، مرحله سوم: ارائه راهکارهای اجرایی، مرحله چهارم: مطالعات میدانی و کارشناسی و مرحله پنجم: ارائه راهبردهای لازم با توجه به سه شاخص: کاربریها، طراحی فضای مطلوب زنان و مبلمانهای شهری با استفاده از SWOT ارائه شد. نتایج نشان داد که به لحاظ شاخص کاربریهای زن محور، خیابان قدس وضع به مراتب نامناسبتری در تامین آسایش فیزیکی و روانی زنان با 96% نسبت به خیابانهای امام خمینی شمالی 62%، امام خمینی جنوبی 45% و خیابان جمهوری با 42% دارا بوده است. همچنین نتایج نشان داد که شاخص مبلمان شهری در خیابان جمهوری با 41% تأمین رضایتمندی زنان وضع مطلوبتری نسبت به خیابانهای قدس با 29%، خیابان امام جنوبی با 18% و خیابان امام شمالی با 12% داشت. شاخصهای دیگر نیز وضعی مشابه داشت. در نهایت راهبردهای لازم به منظور سهولت در تردد و جابجایی شهری (نظیر ایستگاههای تاکسی و اتوبوس شهری) ارائه گردید.