برنامهریزی توسعۀ راهبردی بافتهای فرسودۀ شهری مطالعۀ موردی: محلۀ مجاهدین(حنا) شهر یزد
نویسندگان
1 دانشگاه یزد
2 دانشگاه مازندران
3 دانشگاه یزد
doi
چکیده
فرسودگی بافتهای شهری، امروزه به عنوان عاملی برای جلوگیری از تحقق روشهای مدرن مدیریت شهری در شهرسازی به حساب میآید. شهر یزد دارای 2600 هکتار بافت فرسوده میباشد. شناسایی وضعیت کالبدی و عملکردی این بافتها به منظور برنامهریزی، مدیریت، حفظ و نگهداری آنها از اقدامات اولیه و مهمی است که باید صورت پذیرد. برای برنامهریزی محلۀ مجاهدین در این تحقیق، شاخصهای عمده چون ویژگیهای بناها، ویژگیهای اقتصادی- اجتماعی، وضعیت کاربریهای موجود مورد تحلیل و ارزیابی قرار گرفته است. روش بهکار رفته توصیفی- تحلیلی بوده و در زمینۀ گردآوری اطلاعات؛ از روشهای مطالعات کتابخانهای و اسنادی، روشهای میدانی و پیمایشی و تهیۀ پرسشنامه به تعداد هر واحد مسکونی اقدام گردیده است. بررسی وضعیت موجود نشان میدهد که بین سالهای 1375 – 1385 میزان رشد جمعیت محلۀ مجاهدین با نرخ رشد 8/0- از 5317 نفر به 4922 نفر کاهش یافته است، که این نشاندهندة حرکات جمعیتی از بافت قدیمی به سمت محلات جدیدتر میباشد. همچنین طبق نتایج تحقیق، محلۀ مجاهدین از نظر شاخصههای فرسودگی(کالبدی، عملکردی) دارای فرسودگی است بطوری که در این محله فعالیتها وکاربریها پاسخگوی نیاز سکنه نمیباشد، بافت کالبدی محله تا حدود نسبتاً زیادی آسیب دیده و نظام فعالیتها به هم ریخته و نابسامان میباشد و کاربریهای غیرمتجانس و ناسازگار در محله خود نمایی میکند.