طراحی الگوی مدیریت راهبردی استقرار فناوری‌های هوش مصنوعی در پیشگیری، پایش و توانبخشی آسیب‌های ورزشکاران نخبه

نویسندگان

1 گروه علوم ورزشی و تندرستی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر، تهران، ایران

doi
10.22038/mjms.2022.27432
چکیده

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف طراحی الگوی نظری مدیریت راهبردی استقرار هوش مصنوعی در پیشگیری و توانبخشی آسیب‌های ورزشکاران نخبه انجام شد.روش کار­: این مطالعه با رویکرد کیفی و بر اساس روش نظریه داده‌بنیاد نظام‌مند اشتراوس و کوربین صورت گرفت. داده‌ها از طریق مصاحبه‌های نیمه‌ساختاریافته عمیق با 16 نفر از خبرگان شامل متخصصان پزشکی ورزشی، مربیان تیم‌های نخبه، فیزیوتراپیست‌ها، تحلیل‌گران عملکرد و مدیران ورزشی گردآوری شد. نمونه‌گیری به‌صورت هدفمند و نظری انجام گرفت و فرآیند جمع‌آوری داده‌ها تا دستیابی به اشباع نظری ادامه یافت. تحلیل داده‌ها در سه مرحله کدگذاری باز، محوری و انتخابی انجام شد.نتایج: یافته‌ها منجر به استخراج مجموعه‌ای از مفاهیم و مقولات کلیدی گردید که در قالب یک مدل پارادایمی سازمان‌دهی شدند. شرایط علّی شامل پیچیدگی فزاینده آسیب‌های ورزشی، محدودیت‌های رویکردهای سنتی، و رشد داده‌های زیستی–عملکردی بود. زمینه‌ها شامل زیرساخت دیجیتال، فرهنگ داده‌محور و آمادگی سازمانی شناسایی شدند. عوامل مداخله‌گر نظیر سواد داده‌ای، اعتماد به الگوریتم‌ها، محدودیت‌های مالی و ملاحظات اخلاقی نقش تعدیل‌کننده داشتند. راهبردهای کنش/تعامل شامل پایش زیستی مستمر، تحلیل پیش‌بینانه آسیب، و شخصی‌سازی برنامه‌های توانبخشی بودند. پیامدهای استقرار نیز در سه سطح کاهش آسیب، بهینه‌سازی تصمیم‌گیری و تحول نقش‌های تخصصی تبیین شد.نتیجه‌گیری: در مرحله کدگذاری انتخابی، مقوله هسته‌ای «مدیریت هوشمند آسیب‌های ورزشی مبتنی بر تصمیم‌گیری داده‌محور» شکل گرفت. مدل نظری پژوهش نشان می‌دهد که اثربخشی هوش مصنوعی وابسته به ادغام همزمان عوامل فناورانه، انسانی و سازمانی است. یافته‌های پژوهش می‌تواند مبنایی نظری برای سیاست‌گذاری، طراحی مداخلات فناورانه و توسعه چارچوب‌های مدیریتی در ورزش حرفه‌ای فراهم آورد.