ارزیابی میزان تحققپذیری اهداف شهرهای جدید در ایران (مطالعه موردی: شهر جدید صدرا)
نویسندگان
1 دانشگاه خوارزمی
2 دانشگاه تربیت مدرس
3 دانشگاه آزاد نجفآباد
4 دانشگاه تربیت مدرس
doi
چکیده
شهرهای جدید پس از جنگ جهانی دوّم الگویی برای کمک به حل مشکلات اجتماعی، اقتصادی و محیطی شهرهای بزرگ بودند. این الگو، توزیع جمعیت و اشتغال را در کل فضای سرزمینی ارائه داد؛ بدین ترتیب ایده شهر جدید با ابزار توسعه ناحیهای بسرعت در سراسر جهان گسترش یافت. در ایران، اندیشه ایجاد شهرهای جدید، به معنای امروزی آن، عمدتاً از سال 1340 به بعد بدلیل تحولات اقتصادی و اجتماعی که در کشور بوجود آمد، نضج گرفت. با توجه به گذشت دو دهه از احداث شهرهای جدید در ایران و هزینههای گزافی که در این راه صرف شده است، بررسی میزان دسترسی به اهداف احداث اینگونه شهرها ضروری میباشد. در این پژوهش هدف ارزیابی میزان تحققپذیری اهداف شهرهای جدید در ایران بوده، که بدین منظور به ارزیابی میزان تحققپذیری اهداف شهر جدید صدرا با در نظر گرفتن دو مؤلفه مهم حس مکان و دسترسی به خدمات پرداختهایم. روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و پیمایشی است. برای تعیین حجم نمونه از جدول مورگان استفاده نمودهایم. جامعه آماری شامل شهروندان شهر جدید صدرا و جامعه نمونه شامل 400 نفر از ساکنین این شهر جدید میباشد. بدین منظور تعداد 400 پرسشنامه در این شهر تکمیل و جمعآوری گردید. بعد از وارد کردن پرسشنامهها در محیط نرمافزار SPSS برای آزمون فرضیههای تحقیق علاوه بر استفاده از آمار توصیفی، از آزمون T تک نمونهای(One-sample T test ) برای مقایسه میانگینها، استفاده شده است. نتایج تحقیق نشان داد که: شهر جدید صدرا در ایجاد حسمکان در بین شهروندان و ارائه خدمات و امکانات شهری به ساکنین موفق نبوده است.