فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

با توجه به چالش‌های جهانی کمبود آب و لزوم بهینه‌سازی مصرف آب در کشاورزی، استفاده از هیدروژل‌های زیست‌تخریب‌پذیر مانند کیتوسان راهکاری امیدبخش برای افزایش بهره‌وری آب در خاک است. این تحقیق به بررسی کاربرد هیدروژل چندسازه برپایه کیتوسان در جذب و نگهداری رطوبت در خاک می‌پردازد. بهمنظور بررسی کارآیی هیدروژل چندسازه برپایه کیتوسان در نگهداری آب و جذب رطوبت خاک، در قالب یک طرح کاملاً تصادفی با پنج تیمار و سه تکرار انجام شد. نتایج نشان داد که میانگین درصد رطوبت‌های وزنی تیمارهای با آبیاری با قرارگیری هیدروژل کیتوسان در سطح و عمق نسبت به تیمار با آبیاری بدون هیدروژل به‌ترتیب حدود 2/2 و 2/4 درصد بیش‌تر است. هم‌چنین در تیمارهای بدون آبیاری رطوبت‌ وزنی با هیدروژل در سطح نسبت به تیمار بدون هیدروژل در پایان آزمایش به طور میانگین 31/1 درصد بیش‌تر است. در پایان آزمایش رطوبت وزنی تیمار با هیدروژل نسبت به تیمار بدون هیدروژل در تکرار اول، دوم و سوم به ترتیب 11/0، 86/1 و 96/1 درصد بیشتر است. نتایج نشان داد که در شرایط بدون آبیاری، استفاده از هیدروژل روی سطح خاک باعث افزایش جذب رطوبت هوا و افزایش رطوبت خاک (در شرایط دیم) می‌شود. همچنین استفاده از هیدروژل (به‌ویژه در عمق خاک) در تیمارهای با آبیاری باعث افزایش نگهداری رطوبت خاک می‌شود، در حالی که در تیمار بدون هیدروژل، رطوبت خاک سریع‌تر کاهش پیدا می‌کند.