مطالعه مکانیابی پتانسیل استحصال آب باران در مناطق خشک با استفاده از روش TOPSIS ؛ مطالعه موردی دشت انارک
نویسندگان
1 بیابانزدایی، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
2 دانشیار دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
3 دانشیار، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
4 استادیار دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران
doi
چکیده
استحصال آب باران یکی از مهمترین روشهای مدیریت بهرهبرداری از آب برای مقابله با کمآبی میباشد که با توجه به نیاز روزافزون کشور به آب، امری اجتنابناپذیر است. اولین مرحله در راستای مدیریت منابع آب باران، شناخت پتانسیل آب باران است. تحلیل تصمیمگیری چندمعیاره (MCDA) نیز بهعنوان یک ابزار مهم در تصمیمگیریهای مدیریت منابع طبیعی و بهطور ویژه مدیریت منابع آب شناختهشده است. در این پژوهش بهمنظور شناسایی شاخصهای مؤثر در مکانیابی پتانسیل استحصال آب باران از روش تصمیمگیری چندمعیاره استفاده شد. معیارهای موردنظر ازجمله تناسب باهدف، دقت و سهولت دسترسی، میزان پذیرش در جوامع محلی، هزینه و زمان برای تصمیمگیری انتخاب شدند و وزن هریک از معیارها با بهرهگیری از روش آنتروپیشانون به دست آمد. 31شاخص برای تصمیمگیری انتخاب شدند و وزن هریک از آنها با بهرهگیری از روش تاپسیس(TOPSIS) محاسبه و اولویتبندی شدند. نتایج پژوهش نشان میدهد در میان شاخصهای رتبهبندی شده، شاخصهای نفوذپذیری خاک با وزن 820/0، بافت خاک با وزن 810/0، هدایت الکتریکی خاک با وزن 806/0، عمق خاک با وزن 710/0، کیفیت آب با وزن 650/0، درصد پوشش با وزن 616/0، متوسط بارش سالانه با وزن 615/0 و افت سطح آب زیرزمینی با وزن 517/0 بهعنوان مؤثرترین شاخصها برای استحصال آب باران در اولویت قرار گرفتند.