مطالعه مکان‌یابی پتانسیل استحصال آب باران در مناطق خشک با استفاده از روش TOPSIS ؛ مطالعه موردی دشت انارک

نویسندگان

1 بیابان‌زدایی، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران

2 دانشیار دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران

3 دانشیار، دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران

4 استادیار دانشکده منابع طبیعی دانشگاه تهران

doi
چکیده

استحصال آب باران یکی از مهم­ترین روش­های مدیریت بهره‌برداری از آب  برای مقابله با کم‌آبی می‌باشد که با توجه به نیاز روز­­افزون کشور به آب، امری اجتناب­­ناپذیر است. اولین مرحله در راستای مدیریت منابع آب باران، شناخت پتانسیل آب­ باران است. تحلیل تصمیم­گیری چند­معیاره (MCDA) نیز به­عنوان یک ابزار مهم در تصمیم­گیری­های مدیریت منابع طبیعی و به‌طور ویژه مدیریت منابع آب شناخته‌شده است. در این پژوهش به‌منظور شناسایی شاخص­های مؤثر در مکان­یابی پتانسیل استحصال آب باران از روش تصمیم­گیری چند­معیاره استفاده شد. معیار­های مورد­نظر ازجمله تناسب باهدف، دقت و سهولت دسترسی، میزان پذیرش در جوامع محلی، هزینه و زمان برای تصمیم­گیری انتخاب شدند و وزن هریک از معیارها با بهره­گیری از روش آنتروپی­شانون به دست آمد. 31شاخص برای تصمیم­گیری انتخاب شدند و وزن هریک از آن‌ها با بهره­گیری از روش تاپسیس(TOPSIS) محاسبه و اولویت­بندی شدند. نتایج پژوهش نشان می­دهد در میان شاخص­های رتبه­بندی شده، شاخص­های نفوذپذیری خاک با وزن 820/0، بافت خاک با وزن 810/0، هدایت الکتریکی خاک با وزن 806/0، عمق خاک با وزن 710/0، کیفیت آب با وزن 650/0، درصد پوشش با وزن 616/0، متوسط بارش سالانه با وزن 615/0 و افت سطح آب زیرزمینی با وزن 517/0 به‌عنوان مؤثرترین شاخص­ها برای استحصال آب باران در اولویت قرار گرفتند.