بهرهوری آب گندم در مدیریتهای مختلف آبیاری (مطالعه موردی بالادست حوضه آبریز کرخه)
نویسندگان
1 استادیار پژوهش، مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، کرج، ایران
2 استاد پژوهش ، مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج
3 دانشیار پژوهش ، مؤسسه تحقیقات فنی و مهندسی کشاورزی، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج
doi
چکیده
مدیریت آب در بالادست حوضه های آبریز برای دسترسی مناسبتر به منابع آبی و همچنین کاهش تنش در پایین دست ضروری است. مطالعه حاضر برای تحلیل و ارزیابی بهرهوری آب گندم، در مدیریتهای مختلف آبیاری، در منطقه بالادست حوضه آبریز کرخه (بطور خاص دشت هنام در استان لرستان) طی دو سال زراعی انجام گردید. این مطالعه در 4 فاز الف) فاز شناخت، ب) فاز بررسی و بهبود، ج) فاز اجرا و د) فاز تحلیل انجام گردید. در سال اول پژوهش (فاز شناخت) وضعیت موجود منطقه از نظر میزان عملکرد و بهرهوری آب مورد بررسی قرار گرفت. در فاز بررسی و بهبود گزارههای مختلف مدیریتی به منظور ارتقاء عملکرد و بهره وری آب منطقه تعریف و مورد بررسی قرار گرفتند. سناریوهای مدیریتی براساس شرایط موجود و امکانات کشاورزان و امکان عملیاتی بودن، تعریف و در سال دوم (فاز سوم - اجرا) در مزارع گندم آبی اجرا گردید. در نهایت در فاز چهارم، نتایج بدست آمده مورد تحلیل و ارزیابی قرار گرفت. پایش مزارع گندم آبی کشاورزان منطقه نشان داد که کشاورزان، مزارع منتخب را بطور متوسط بهمیزان 43 درصد کمتر از نیاز آبیاری کامل گیاه، آبیاری نمودند. اعمال مدیریت-های متفاوت آبی (قطع آب در یک یا دو نوبت آبیاری) در مزارع تحقیقاتی در سال دوم اجرای پژوهش، سبب کاهش قابل ملاحظه عمکرد گندم در مزارع مذکور نسبت به تیمار بدون قطع آب شد. در این بین، بیشترین کاهش محصول در تیمار قطع اولین نوبت آبیاری مشاهده گردید. نتایج بیانگر آن بود که در شرایط مدیریتی حاضر، اعمال مدیریت کمآبیاری (به صورت قطع آب در مراحل رشد گندم) و تخصیص آب صرفهجویی شده برای تکآبیاری مزارع گندم دیم، گزینه مناسبی برای منطقه هنام نیست.