مروری بر تحقیقات قراردادها در زنجیرهی تأمین با در نظر گرفتن تعداد سطوح و نوع قراردادها
نویسندگان
1 کارشناسی ارشد گروه مهندسی صنایع، دانشکده مهندسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
2 دانشیار گروه مهندسی صنایع، دانشکده مهندسی، دانشگاه الزهرا، تهران، ایران
doi
چکیده
این مطالعه به بررسی قراردادهای مورد استفاده در زنجیرهی تأمین میپردازد. تعداد هفتادوچهار مقالهی بینالمللی از سال 2004 تا 2021 و هفت مقالهی فارسی طی سالهای اخیر در حوزهی قراردادها در زنجیرهی تأمین، مورد مطالعه قرار گرفته است. با توجه به دستهبندیهای صورت گرفته این نتیجه حاصل شده است که بیشترین قرارداد مورد استفاده در زنجیرهی تأمین جهت هماهنگی، قرارداد اشتراک درآمد با فراوانی 35 مقاله است. از نتایج دیگر میتوان گفت که از مجموع 81 مقاله در 58 مقاله از رویکرد نظریهی بازیها استفاده شده است که رویکرد استکلبرگ با فراوانی 39 مقاله، بیشترین تعداد را به خود اختصاص دادهاست. به نظر میرسد بیشتر مقالات (74 مقاله)، با توجه به محدودیتهای موجود، زنجیرهی تأمین دوسطحی را ترجیح میدهد. یکی از مهمترین نتایج این بود که گاهی هرکدام از قراردادها بهتنهایی نمیتواند زنجیرهی تأمین را هماهنگ سازد؛ بلکه ترکیبی از آنها منجر به هماهنگی زنجیره تأمین میگردد.