استفاده از آبسلانگ در کاردرمانی بیماران دچار سوختگی ناحیه لب و اطراف دهان به جای اسپیلینت دهانی

نویسندگان

1 دکتراى پزشکى (استادیار گروه جراحى)، مرکز تحقیقات سوختگی و ترمیم زخم ، مرکز آموزشى-درمانى امیرالمؤمنین (ع)، دانشگاه علوم پزشکی شیراز، شیراز، ایران

2 کارشناس کاردرمانی و کارشناسی ارشد مشاوره توانبخشی، مرکز آموزشى-درمانى امیرالمؤمنین (ع)، دانشگاه علوم پزشکى شیراز، شیراز ایران

doi
10.30476/smsj.2020.82386.1028
چکیده

سوختگی‌های صورت می‌توانند موجب اسکار اطراف دهان و تنگى دهان شوند که میکروستومى نام دارد. یکى از مهم‌ترین و بهترین راهکارها براى جلوگیرى از محدودیت حرکت ناشى از اِسکار، استفاده از آتل‌ها از لحظه سوختگى و استمرار آن است. آتل‌ها انواع مختلفى دارند. ساختن آتل‌ها سخت و وقت‌گیر و پرهزینه است. جنس آتل‌ها ممکن است فلزى یا سیلیکونى و یا ترکیبات دیگر باشد. در اینجا قصد داریم تا  استفاده از آبسلانگ  را به عنوان یک آتل دهانی معرفى کنیم. روش استفاده بدین صورت بود که یک سر آبسلانگ را در راستای سطح بیرونی دندان‌های بالایی تا دندان ششم داخل دهان می‌کنیم و آبسلانگ مشابه دیگر را در سمت دیگر دهان با همین روش وارد می‌کنیم. ازآنجایی‌که دندان‌ها از عقب به جلو به هم نزدیک می‌شوند دو انتهای بیرونى آبسلانگ‌ها به هم نزدیک شده و به هم حائل می‌شوند. این حالت زاویه‌دار شدن اجبارى ابسلانگ‌ها در دهان موجب کشش بر رو گوشه لب‌ها شده و همانند آتل دهانى عمل می‌کنند. در کل،آتل‌های دهانى گران بوده و به راحتی و براى همه در دسترس نیستند. از طرفى چون یک‌بار مصرف نیستند رعایت نظافت و تمیزى آن‌ها نیز ضرورت دارد. مزایاى آبسلانگ در دسترس بودن، ارزانى، سبکى، یک‌بار مصرف و بهداشتى بودن آن است. استفاده از آن نیز فوق‌العاده ساده و توسط همه قابل استفاده است. بنابراین ما استفاده از آبسلانگ را به عنوان یک وسیله قابل دسترس، ارزان، سبک، ساده و یک‌بار مصرف و بهداشتى و کارآمد برای جلوگیری از تنگى دهان پیشنهاد می‌کنیم.  

کلیدواژه‌ها