مقایسه اثربخشی آموزش خودتنظیمی و آموزش مهارت حل مسأله بر اشتیاق تحصیلی و تابآوری تحصیلی دانشآموزان پسر پایه دهم
نویسندگان
1 استادیار گروه مشاوره، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
2 استادیار گروه مشاوره، واحد مسجدسلیمان، دانشگاه آزاد اسلامی، مسجدسلیمان، ایران.
3 دانشجوی دکتری مشاوره، گروه مشاوره، واحد اهواز، دانشگاه آزاد اسلامی، اهواز، ایران.
doi
10.22038/mjms.2021.57567.3354چکیده
مقدمه و هدف: هدف از انجام پژوهش حاضر، مقایسه اثربخشی آموزش خودتنظیمی و مهارت حل مسأله بر اشتیاق تحصیلی و تابآوری تحصیلی دانشآموزان پسر پایه دهم شهر اهواز بود.روش کار: روش پژوهش حاضر، نیمه آزمایشی با طرح پیشآزمون- پسآزمون و پیگیری با گروه کنترل بود. با استفاده از روش نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای، پس از انتخاب تصادفی تعدادی از مدارس از کل مدارس پسرانه متوسطه دوم شهر اهواز، تعداد 60 نفر از دانشآموزان پایه دهم در 3 گروه (شامل دو گروه مداخله و یک گروه کنترل) قرار گرفتند. قبل از انجام کلاسهای آموزشی، هر سه گروه (شامل دو گروه مداخله و گروه کنترل) با پرسشنامه اشتیاق تحصیلی (شافلی و همکاران، 2002) و پرسشنامه تابآوری تحصیلی (مارتین و مارش، 2009) مورد ارزیابی قرار گرفتند و به اولین گروه آزمایش 7 جلسه آموزش مهارت خودتنظیمی (زیمرمن، 2000) و به گروه آزمایش دوم برنامه آموزشی مهارت حل مساله دزوریلا و گلدفرید (1971) به میزان 9 جلسه ارائه گردید. دادههای حاصل از پژوهش به شیوه تحلیل واریانس با اندازهگیری مکرر مورد تجزیه و تحلیل قرار گرفت.یافتهها: نتایج نشان داد که آموزش خودتنظیمی و آموزش مهارت حل مسأله بر اشتیاق تحصیلی و تابآوری تحصیلی دانشآموزان موثر بوده است. نتایج آزمون تعقیبی نیز نشان داد که آموزش خودتنظیمی تاثیر بیشتری بر تابآوری تحصیلی داشته است. این در حالی است که در متغیر اشتیاق تحصیلی تفاوت معناداری بین مداخلات آموزشی نبود..
