قابلیت زنده‌مانی Lactiplantibacillus pentosus v390 در شرایط اسیدی و صفراوی، و ارزیابی فعالیت ضدمیکروبی و ایمنی آن

نویسندگان

1 2. استاد، گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران.

2 3. دانشجوی دکتری، گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران.

3 1. دانشیار، گروه علوم و مهندسی صنایع غذایی، دانشکده علوم دامی و صنایع غذایی، دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی خوزستان، ملاثانی، ایران.

doi
10.22034/FSCT.21.153.192
چکیده

در این پژوهش، شناسایی مولکولی Lactiplantibacillus pentosus v390توسط تجزیه و تحلیل ژن rRNA S 16 به‌کمک پرایمرهای FYM27 و R1492 انجام شد. قابلیت زنده مانی سویه در شرایط اسیدی در pHهای 5/2، 5/3 و 5/4، و مقاومت به صفرا در غلظت های صفر، ۳/۰، ۵/۰ و ۷/۰ درصد بررسی شد. فعالیت آنتی‌اکسیدانی، جذب کلسترول، هیدروفوبیسیتی، پتانسیل تولید آنزیم DNase و آمین‌های بیوژنیک، فعالیت همولیتیک، و مقاومت به آنتی‌بیوتیک‌های رایج درمانی ارزیابی شد. اثر ضدمیکروبی سویه علیه باکتری‌های بیماری‌زا (Shigella dysenteriae، Salmonella enterica serovar Typhimurium، Escherichia coli، Staphylococcus aureus ، Listeria monocytogenes و Bacillus subtilis) به‌ روش انتشار در آگار به ‌کمک چاهک و دیسک بررسی گردید. نتایج نشان داد سویه L. pentosus v390 توانایی زنده‌مانی در pHهای مختلف را داشت اما با گذشت سه ساعت از نگهداری در pH 5/2 تعداد باکتری کاهش یافت. سویه مذکور قابلیت رشد در غلظت‌های مختلف نمک صفراوی را از خود نشان داد. L. pentosus v390 نسبت به آنتی‌بیوتیک‌ Nitrofurazone نیمه‌حساس، نسبت به آنتی‌بیوتیک‌های Nalidixic و Imipenem مقاوم و نسبت به آنتی‌بیوتیک‌های Vancocin، Gentamicin، Chloramphenical،Penicillin و Ciprofloxacin حساس بود. هیدروفوبیسیتی، فعالیت آنتی‌اکسیدانی (DPPH و ABTS)و میزان جذب کلسترول سویه به‌ترتیب 38/۰ ± ۵۰/46، 4۰/۰ ± 20/37، 45/۰ ± 9۰/39 و ۴7/۰ ± ۵0/36 درصد بود. تولید آنزیم DNase، آمین‌های بیوژنیک و فعالیت همولیتیک از سویه مشاهده نشد. L. pentosus v390 دارای اثر ضدمیکروبی بیشتری بر باکتری‌های گرم مثبت بود. نتایج نشان داد کهL. pentosus v390 دارای ویژگی‌های پروبیوتیکی مطلوبی است که پژوهش‌های بیشتر به‌ منظور تأیید قابلیت کاربرد آن در تولید محصولات غذایی ضروری است.