تولید ژله رویال، مقدار تیامین ژله رویال و توسعه غدد هیپوفارنژیال در کلنیهای زنبور عسل ایرانی (Apis mellifera Meda) تغذیه شده با سطوح مختلف تیامین
نویسندگان
1 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
2 دانشگاه محقق اردبیلی-دانشکده کشاورزی و منابع طبیعی
3 دانشگاه علوم کشاورزی و منابع طبیعی گرگان
4 کرج، سازمان تحقیقات، آموزش و ترویج کشاورزی، موسسه تحقیقات علوم دامی، بخش زنبور عسل
doi
چکیده
برای بررسی اثر تغذیهای تیامین (ویتامین1B) بر توسعه غدد هیپوفارنژیال، تولید و میزان تیامین ژله رویال کلنی زنبورعسل ایرانی (Apis mellifera M.) آزمایشی در شرایط طبیعی در مؤسسه تحقیقات علوم دامی کشور انجام شد. در این آزمایش 20 کلنی زنبور عسل ایرانی در پنج گروه تغذیهای با چهار تکرار مورد استفاده قرار گرفت. کلنیهای گروه کنترل با شربت شکر 1:1 و کلنیهای آزمایشی به روش مشابه ولی با این تفاوت تغذیه شدند که شربت شکر با سطوح مختلف تیامین (100، 200، 300 و 400 پیپیام) مکملسازی شده بود. عملیات صحرایی به مدت60 روز (30 روز تغذیه با شربت و 30 روز بعد از تغذیه) انجام گرفت. برای بررسی رشد و نمو غدد هیپوفارنژیال، طول و عرض ده آسینی برای هر زنبور کارگر در 3، 6، 9، 12 و 15 روزگی با استفاده از استریومیکروسکوپ اندازهگیری شد. همچنین برای تعیین تیامین ژله رویال یک فرایند استخراج بهوسیله دستگاه کروماتوگرافی (HPLC) انجام شد. نتایج آزمایش نشان داد که سطح آسینی غدد هیپوفارنژیال زنبورهای کارگر در کلنیهای تغذیه شده با سطوح مختلف تیامین دارای اختلاف معنیداری میباشد. زنبورهای تغذیه شده با سطوح بالای تیامین سطح آسینی بیشتری داشتند (05/0P<). تجزیه محتوای تیامین نمونههای ژله رویال با استفاده از دستگاه HPLC نشان داد که مقدار تیامین در ژله رویال کلنیهای تغذیه شده با 400 پیپیام تیامین بیشتر از (7/2 میلیگرم در صد گرم) کلنیهای دیگر بود (05/0P<). به طور کلی میتوان گفت که استفاده از سطوح مختلف تیامین باعث بهبود عملکرد کلنیهای زنبورعسل میشود.