فهرست نشریات علمی دسترسی آزاد ایران

اکوسیستم‌های دریایی از طریق تخلیه صنعتی، رواناب کشاورزی و شهری و زباله های شهری به فلزات سنگین آلوده می-‏شوند‎.‎‏ بنابراین موجودات آبزی این آب‌ها، احتمالا آلوده به فلزات سنگین بوده و برای مصرف ایمن نیستند. این تحقیق در ‏سال 1395 با هدف‎ ‎تعیین‎ ‎غلظت‎ ‎فلزات‎ ‎سنگین‎) ‎آهن،‎ ‎روی،‎ ‎مس، منگنز و نیکل‎ (‎در بافت خوراکی میگو سفید سرتیز‎ ‎سواحل بوشهر و‎ ‎ارزیابی‎ ‎خطر‎ ‎غذایی‎ ‎ناشی‎ ‎از‎ ‎مصرف‎ ‎آنها انجام شد‎.‎‏ نمونه‌های‎ ‎میگو از‎ ‎سواحل بوشهر به‎ ‎روش‎ ‎تصادفی‎ ‎و با ‏استفاده از قایق و تور صیادی جمع آوری شد.‏‎ ‎از روش هضم اسیدی جهت آماده سازی نمونه‌ها استفاده شد‎ ‎و غلظت فلزات ‏سنگین توسط دستگاه اسپکتروسکوپی جذب اتمی شعله‌ای‎ (FAAS)‎تعیین شد.‏ برای تجزیه و تحلیل داده‌ها از نرم افزار ‏آماری 19‏SPSS‏ استفاده گردید. برآورد ﺟﺬب روزاﻧﻪ و ﭘﺘﺎﻧﺴﻴﻞ ﺧﻄﺮ فلزات سنگین ﻧﺎﺷﻲ از ﻣﺼﺮف اﻳﻦ گونه میگو بر ‏اساس دستور کار ‏EPA ‎‏ انجام ﺷﺪ. در این تحقیق میانگین‎ ‎غلظت فلزات‎ ‎آهن،‎ ‎روی،‎ ‎مس، منگنز و نیکل‎ ‎در‎ ‎بافت‎ ‎عضله ‏میگو به‎ ‎ترتیب 05/85±92/130، 00/11±61/65، 29/34±81/35، 22/4±20/10، 49/7±66/10میلی‌گرم بر کیلوگرم ‏وزن خشک به‎ ‎دست‎ ‎آمد. بر اساس یافته‌ها، غلظت فلزات آهن،‎ ‎روی‎ ‎و‎ ‎مس‎ ‎در مقایسه‎ ‎با‎ ‎استانداردهای‎ ‎جهانی‎ ‎پایین‎ ‎تر‎ ‎بود.‏‎ ‎میزان‎ ‎فلز نیکل به طور معنی‌داری در مقایسه با استانداردFDA ‎‏ بالاتر اما در مقایسه با سایر استانداردها پایین‌تر بود. میزان‎ ‎جذب‎ ‎روزانه‎ ‎و‎ ‎هفتگی‎ ‎پایین‎ ‎تر‎ ‎از‎ ‎دوز‎ ‎مرجع‎ EPA ‎بود.‏‎ ‎در شرایط حاضر، گونه میگوی مورد مطالعه برای مصرف ایمن است ‏و مصرف مداوم‎ ‎آن (70 سال) سبب ایجاد اثرات غیر سرطان زا نمی شود.‏