پهنه بندی کیفیت آب آبیاری و شهری با استفاده از GIS
نویسندگان
1 بیابانزدایی، استان خراسان رضوی، مشهد، ایران،
2 گروه جغرافیا و اکوتوریسم، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه کاشان، کاشان،
3 خیزداری، استان همدان، همدان، ایران_ همدان
4 گروه مرتع و آبخیزداری، دانشکده منابع طبیعی و علوم زمین، دانشگاه کاشان،،ایران
doi
چکیده
تعیین کیفیت آب در مدیریت منابع آب، از اهمیت خاصی برخوردار است و پایش و پهنهبندی آن به عنوان یک اصل خیلی مهم در برنامهریزیهای شهری باید مد نظر قرار گیرد. هدف از انجام این پژوهش، تشخیص مناسبترین روش میانیابی جهت تعیین کیفیت آب در بخش شرب و کشاورزی با استفاده از دیاگرامهای شولر و ویلکوکس است. در این تحقیق، 22 حلقه چاه پیزومتری در محدودهای با آبخوان آزاد در دشت ملایر مورد استفاده قرار گرفت. سپس به منظور تعیین کیفیت آب شرب و کشاورزی به ترتیب از نمودارهای شولر و ویلکوکس که معمولترین روشها برای طبقهبندی کیفیت آب است، بهره گرفته شد. به منظور پهنهبندی کیفیت آب محدوده مورد مطالعه، روشهای زمینآماری کریجینگ و کوکریجینگ و روش عکس فاصله در نرمافزار GIS استفاده شدند و همچنین نتایج هر کدام با یکدیگر مقایسه گردید. نتایج به دست آمده نشان داد که مناسبترین روش برای میانیابی و پهنهبندی کیفیت آب شرب و کشاورزی، روش کوکریجینگ ساده (کروی) است. در بررسی کیفیت آب شرب بر مبنای دیاگرام شولر با ملاک قرار دادن پارامترهای اصلی (TDS و TH) مشخص شد که وضعیت کیفی آب شرب منطقه در سه دسته خوب، قابل قبول و نامناسب است. در بخش کشاورزی بر مبنای دیاگرام ویل کوکس و با بهره گیری از پارامترهای EC و SAR وضعیت کیفی آب کشاورزی دشت در دو دسته خوب و متوسط طبقه بندی شد